Λιθίαση Χοληδόχου Κύστης: Συμπτώματα, Επιπλοκές και Λαπαροσκοπική Αντιμετώπιση | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Λιθίαση Χοληδόχου Κύστης (Χολολιθίαση) | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η λιθίαση της χοληδόχου κύστης (χολολιθίαση) αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθήσεις του πεπτικού συστήματος στον δυτικό κόσμο, η οποία χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό λίθων («πετρών») εντός της χοληδόχου κύστης. Αν και πολλοί ασθενείς παραμένουν ασυμπτωματικοί για μεγάλο χρονικό διάστημα, η εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων σηματοδοτεί τον κίνδυνο σοβαρών και απειλητικών επιπλοκών, καθιστώντας τη χειρουργική παρέμβαση αναγκαία. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου, με τεράστια εμπειρία στη λαπαροσκοπική χειρουργική των χοληφόρων, εξηγεί τη φύση της νόσου και αναλύει γιατί η Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή αποτελεί τη «χρυσή επιλογή» (gold standard) για την οριστική και ασφαλή θεραπεία των ασθενών.

 

Επιδημιολογία

Η χολολιθίαση επηρεάζει περίπου το 10-15% του ενήλικου πληθυσμού. Στη χειρουργική υπάρχει ο κλασικός κανόνας των "4 F" που περιγράφει το προφίλ του τυπικού ασθενούς: Female (Γυναίκα), Fat (Παχυσαρκία), Fertile (Αναπαραγωγική ηλικία/Πολυτοκία), Forty (Ηλικία πέριξ των 40 ετών). Οι γυναίκες προσβάλλονται διπλάσια έως τριπλάσια συχνότητα σε σχέση με τους άνδρες, κυρίως λόγω της επίδρασης των οιστρογόνων.

Αίτια & Τύποι Λίθων

Η χολή παράγεται στο συκώτι, αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη και βοηθά στην πέψη των λιπών. Οι χολόλιθοι δημιουργούνται όταν υπάρχει διαταραχή στη σύσταση της χολής, οδηγώντας σε καθίζηση των συστατικών της.

• Λίθοι Χοληστερόλης (80% των περιπτώσεων): Δημιουργούνται όταν η χολή είναι υπερκορεσμένη σε χοληστερόλη ή όταν η κύστη δεν αδειάζει κανονικά. Έχουν κιτρινωπό χρώμα.

• Χρωστικοί Λίθοι (20%): Αποτελούνται από χολερυθρικό ασβέστιο. Είναι μικροί, σκουρόχρωμοι και εμφανίζονται συχνότερα σε ασθενείς με χρόνια αιμόλυση (π.χ. μεσογειακή αναιμία) ή κίρρωση του ήπατος.

Κλινική Εικόνα και Συμπτώματα

Το 80% των ατόμων με χολολιθίαση είναι ασυμπτωματικοί («βουβή» χολολιθίαση). Όταν όμως ένας λίθος φράξει προσωρινά τον αυλό της κύστης, εμφανίζονται συμπτώματα:

• Ηπατικός Κωλικός: Το κύριο σύμπτωμα. Έντονος, συνεχής πόνος στο δεξί επάνω μέρος της κοιλιάς (δεξί υποχόνδριο) ή στο επιγάστριο, ο οποίος συχνά αντανακλά στη δεξιά ωμοπλάτη ή στην πλάτη. Εμφανίζεται συνήθως 1-2 ώρες μετά από ένα λιπαρό ή βαρύ γεύμα και διαρκεί από 30 λεπτά έως λίγες ώρες.

• Δυσπεπτικά Ενοχλήματα: Φούσκωμα, ναυτία, έμετος, καούρες και δυσανεξία στα λιπαρά φαγητά.

Επικίνδυνες Επιπλοκές

Αν ο λίθος παραμείνει σφηνωμένος και δεν μετακινηθεί, μπορεί να προκληθούν σοβαρές καταστάσεις:

1. Οξεία Χολοκυστίτιδα: Φλεγμονή της χοληδόχου κύστης. Ο πόνος γίνεται μόνιμος, συνυπάρχει υψηλός πυρετός με ρίγος και η κοιλιά είναι εξαιρετικά ευαίσθητη (σημείο Murphy θετικό). Υπάρχει κίνδυνος εμπυήματος ή διάτρησης της κύστης (περιτονίτιδα).

2. Χοληδοχολιθίαση: Μετανάστευση κάποιου μικρού λίθου στο κύριο κανάλι της χολής (χοληδόχος πόρος). Προκαλεί απόφραξη της ροής, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ικτέρου (κίτρινο χρώμα στα μάτια και το δέρμα, σκούρα ούρα, αποχρωματισμένα κόπρανα).

3. Οξεία Χολαγγειίτιδα: Μια δυνητικά θανατηφόρος μικροβιακή λοίμωξη των χοληφόρων πόρων λόγω της απόφραξης.

4. Οξεία Παγκρεατίτιδα: Συμβαίνει όταν ένας λίθος φράξει το κοινό κανάλι χολής και παγκρεατικών υγρών, προκαλώντας αυτοπεψία και σοβαρή φλεγμονή του παγκρέατος.

Διάγνωση

• Υπερηχογράφημα Άνω Κοιλίας: Είναι η εξέταση εκλογής (gold standard). Έχει ακρίβεια που αγγίζει το 95-98% στην ανίχνευση λίθων, ενώ δείχνει παράλληλα αν υπάρχουν σημάδια φλεγμονής (πάχυνση του τοιχώματος της κύστης).

• Μαγνητική Χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP): Διενεργείται αν υπάρχει υποψία ότι κάποιος λίθος έχει πέσει στα γύρω κανάλια (χοληδόχο πόρο).

• Βιοχημικές Εξετάσεις: Έλεγχος ηπατικών ενζύμων (SGOT, SGPT), χολερυθρίνης, αλκαλικής φωσφατάσης (ALP), γ-GT και αμυλάσης (για αποκλεισμό παγκρεατίτιδας).

Θεραπευτική Αντιμετώπιση (Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή)

Η χολολιθίαση δεν αντιμετωπίζεται με φάρμακα, δίαιτες ή «λέιζερ που σπάει τις πέτρες». Η μόνη οριστική θεραπεία είναι η χειρουργική αφαίρεση ολόκληρης της χοληδόχου κύστης μαζί με τις πέτρες. Αν αφαιρούνταν μόνο οι πέτρες, η κύστη (που πάσχει) θα δημιουργούσε ξανά νέους λίθους μέσα σε λίγους μήνες.

Η επέμβαση διενεργείται Λαπαροσκοπικά: Μέσα από 3-4 μικροσκοπικές οπές στο δέρμα (μεγέθους 0,5 έως 1 εκατοστού), ο χειρουργός εισάγει μια ειδική κάμερα υψηλής ευκρίνειας και λεπτά εργαλεία. Απομονώνει και απολινώνει με απόλυτη ασφάλεια την κυστική αρτηρία και τον κυστικό πόρο και αφαιρεί την κύστη.

Πλεονεκτήματα της Λαπαροσκόπησης:

• Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος.

• Άριστο αισθητικό αποτέλεσμα (σχεδόν αόρατες ουλές).

• Σύντομη νοσηλεία (ο ασθενής παίρνει εξιτήριο την επόμενη ημέρα ή και την ίδια ημέρα).

• Ταχύτατη ανάρρωση και επιστροφή στην εργασία εντός 4-5 ημερών.

Πρόγνωση

Μετά την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, η πρόγνωση είναι εξαιρετική. Το σώμα προσαρμόζεται άμεσα, καθώς η χολή ρέει πλέον συνεχώς από το συκώτι απευθείας στο έντερο. Ο ασθενής ακολουθεί μια απλή δίαιτα χαμηλή σε λιπαρά για περίπου δύο εβδομάδες και στη συνέχεια μπορεί να τρέφεται απολύτως φυσιολογικά, χωρίς κανέναν περιορισμό.

FAQ

1. Μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος χωρίς χοληδόχο κύστη; Απόλυτα φυσιολογικά. Η χοληδόχος κύστη είναι απλώς μια αποθήκη. Η χολή παράγεται στο συκώτι, το οποίο συνεχίζει να τη διοχετεύει κανονικά στο έντερο για την πέψη των τροφών.

2. Έχω πέτρες στη χολή αλλά δεν με πονάνε. Πρέπει να χειρουργηθώ; Η γενική οδηγία είναι ότι η ασυμπτωματική χολολιθίαση παρακολουθείται. Χειρουργείο συστήνεται αν εμφανιστεί έστω και ένα επεισόδιο πόνου (κωλικός), ή σε ειδικές περιπτώσεις (π.χ. διαβητικοί ασθενείς, «πορσελανοειδής» κύστη, πολύ μεγάλοι λίθοι >3 εκ.).

3. Υπάρχει κίνδυνος αν καθυστερήσω το χειρουργείο; Ναι. Κάθε νέο επεισόδιο κωλικού αυξάνει την πιθανότητα σοβαρών επιπλοκών όπως οξεία χολοκυστίτιδα ή παγκρεατίτιδα, οι οποίες μπορεί να κάνουν μια μελλοντική λαπαροσκόπηση πιο δύσκολη.

4. Η χολοκυστεκτομή προκαλεί μόνιμη διάρροια; Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών (<5%) μπορεί να παρατηρηθούν πιο χαλαρές κενώσεις τις πρώτες εβδομάδες λόγω της συνεχούς ροής της χολής. Αυτό είναι προσωρινό και υποχωρεί καθώς το έντερο προσαρμόζεται.

Για περισσότερες πληροφορίες

Λιθίαση Χοληδόχου Κύστης (Χολολιθίαση) | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Κύστη Κόκκυγος: Από το Οξύ Απόστημα στις Σύγχρονες Ενδοσκοπικές Τεχνικές Laser | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Κύστη Κόκκυγος: Συμπτώματα, Laser & Νέες Τεχνικές | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η κύστη κόκκυγος (ή τριχοφωλεακό συρίγγιο) αποτελεί μια εξαιρετικά συχνή και ενοχλητική χρόνια φλεγμονώδη πάθηση της ιεροκοκκυγικής περιοχής (στη βάση της σπονδυλικής στήλης, ανάμεσα στους γλουτούς). Αν και δεν πρόκειται για απειλητική νόσο, η παρουσία της υποβαθμίζει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς λόγω των συχνών φλεγμονών, του πόνου και της συνεχούς έκκρισης υγρού. Η σύγχρονη χειρουργική έχει εγκαταλείψει τις παλαιότερες, επώδυνες και ακρωτηριαστικές «ανοικτές» μεθόδους. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου, πρωτοπόρος στις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, παρουσιάζει τις νέες ενδοσκοπικές μεθόδους (EPSiT) και τη χρήση Laser (SiLaC), οι οποίες προσφέρουν οριστική θεραπεία, χωρίς πόνο και χωρίς ανάγκη για καθημερινές αλλαγές πληγών.

 

Επιδημιολογία

Η κύστη κόκκυγος εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρούς άνδρες (ηλικίας 15 έως 30 ετών), με αναλογία 4:1 σε σχέση με τις γυναίκες. Είναι ιδιαίτερα κοινή σε άτομα με έντονη τριχοφυΐα, σε υπέρβαρα άτομα, καθώς και σε επαγγελματίες που κάνουν καθιστική ζωή ή υπόκεινται σε συνεχείς κραδασμούς (οδηγοί, δικυκλιστές). Ιστορικά ονομάστηκε και «νόσος των τζιπ» (jeep disease), καθώς κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χιλιάδες στρατιώτες εμφάνισαν την πάθηση λόγω της πολύεργης οδήγησης σε ανώμαλο έδαφος.

Αίτια & Παθογένεια

Η επικρατούσα θεωρία είναι ότι η κύστη κόκκυγος είναι μια επίκτητη κατάσταση. Λόγω της τριβής, της πίεσης και της εφίδρωσης στην περιοχή της μεσογλουτιαίας πτυχής, ελεύθερες τρίχες διεισδύουν στο δέρμα μέσω των διευρυμένων πόρων των ιδρωτοποιών αδένων. Το σώμα αναγνωρίζει τις τρίχες ως ξένο σώμα και δημιουργεί γύρω τους έναν προστατευτικό σάκο (κύστη). Με τον καιρό, η κύστη αυτή επεκτείνεται δημιουργώντας μικρά κανάλια κάτω από το δέρμα, τα οποία ονομάζονται συρίγγια και καταλήγουν σε εξωτερικές οπές (στόμια).

Κλινική Εικόνα και Στάδια

Η πάθηση εκδηλώνεται με δύο μορφές:

1. Οξεία Φάση (Απόστημα): Χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία μιας επώδυνης, σκληρής και κόκκινης διόγκωσης (σπυρί με πύον) στον κόκκυγα. Ο πόνος είναι έντονος, εμποδίζει τον ασθενή να καθίσει ή να ξαπλώσει, και μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό και κακουχία.

2. Χρόνια Φάση: Μετά την παροχέτευση του αποστήματος, η νόσος περνά σε χρόνια μορφή. Ο ασθενής νιώθει έναν ήπιο, βουβό πόνο ή βάρος, ενώ παρατηρείται συνεχής ή περιοδική έκκριση δύσοσμου, ορώδους ή πυώδους υγρού (που λερώνει το εσώρουχο) από τις συριγγώδεις οπές.

Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Αντιμετώπιση Οξείας Φάσης (Απόστημα)

Όταν η κύστη είναι σε φάση οξέος αποστήματος, η λήψη αντιβιοτικών δεν αρκεί. Απαιτείται άμεση χειρουργική διάνοιξη υπό τοπική αναισθησία στο ιατρείο ή την κλινική, ώστε να παροχετευτεί το πύον και να ανακουφιστεί αμέσως ο ασθενής από τον πόνο. Η οριστική θεραπεία της κύστης προγραμματίζεται σε δεύτερο χρόνο, μετά από μερικές εβδομάδες, όταν θα έχει υποχωρήσει πλήρως η φλεγμονή.

Σύγχρονη Χειρουργική Αντιμετώπιση (Χρόνια Φάση)

Η κλασική «ανοικτή» μέθοδος (όπου αφαιρούνταν μεγάλο κομμάτι ιστού και η πληγή έμενε ανοιχτή για μήνες) ανήκει στο παρελθόν. Σήμερα εφαρμόζονται ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές:

• Ενδοσκοπική Θεραπεία Κύστης Κόκκυγος (EPSiT - Endoscopic Pilonidal Sinus Treatment): Μέσω μιας μικροσκοπικής κάμερας (fistuloscope) που εισάγεται στο συρίγγιο, ο χειρουργός βλέπει σε οθόνη το εσωτερικό της κύστης. Καθαρίζει σχολαστικά τις τρίχες και τα νεκρωτικά στοιχεία και καταστρέφει το εσωτερικό τοίχωμα με τη χρήση ηλεκτροδιαθερμίας.

• Θεραπεία με Laser (SiLaC - Sinus Laser Closure): Μια πολύ λεπτή ίνα Laser εισάγεται στα συρίγγια και εκπέμπει κυκλικά ενέργεια. Η θερμότητα προκαλεί φωτοπηξία, καταστρέφει τον παθολογικό ιστό και «κολλάει» (σφραγίζει) τα τοιχώματα της κύστης εκ των έσω.

Πλεονεκτήματα των Σύγχρονων Μεθόδων:

• Διενεργούνται με τοπική αναισθησία ή μέθη, χωρίς ανάγκη νοσηλείας (Day Clinic).

• Δεν υπάρχουν μεγάλες τομές ή ράμματα.

• Μηδενικός πόνος μετεγχειρητικά.

• Δεν απαιτούνται οι επίπονες καθημερινές αλλαγές με γάζες.

• Άμεση επιστροφή στην εργασία και τις καθημερινές δραστηριότητες (ακόμη και την επόμενη ημέρα).

Πρόγνωση

Τα ποσοστά επιτυχίας των σύγχρονων ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών ξεπερνούν το 90-95%. Η πιθανότητα υποτροπής ελαχιστοποιείται αν ο ασθενής ακολουθήσει τις μετεγχειρητικές οδηγίες, οι οποίες περιλαμβάνουν τη σχολαστική υγιεινή της περιοχής και την οριστική αποτρίχωση (με Laser) της μεσογλουτιαίας πτυχής.

FAQ

1. Μπορεί η κύστη κόκκυγος να θεραπευτεί μόνο με αντιβίωση; Όχι. Τα αντιβιοτικά μπορεί να μειώσουν προσωρινά τη φλεγμονή, αλλά δεν μπορούν να εξαφανίσουν την κύστη ούτε τις τρίχες που είναι εγκλωβισμένες μέσα της.

2. Πόσο καιρό μετά το χειρουργείο Laser μπορώ να καθίσω; Μπορείτε να καθίσετε κανονικά αμέσως μετά την επέμβαση, χωρίς κανέναν περιορισμό, καθώς δεν υπάρχουν ράμματα που κινδυνεύουν να ανοίξουν.

3. Είναι επώδυνη η επέμβαση με Laser; Όχι, η επέμβαση είναι εντελώς ανώδυνη, καθώς γίνεται υπό τοπική αναισθησία. Και μετεγχειρητικά, η πλειοψηφία των ασθενών δεν χρειάζεται καν παυσίπονα.

4. Γιατί είναι απαραίτητο το Laser αποτρίχωσης μετά το χειρουργείο; Επειδή η βασική αιτία της πάθησης είναι η διείσδυση τριχών στο δέρμα. Η εξάλειψη των τριχών στην περιοχή μειώνει σχεδόν στο μηδέν την πιθανότητα να ξαναδημιουργηθεί νέα κύστη.

Για περισσότερες πληροφορίες

Κύστη Κόκκυγος: Συμπτώματα, Laser & Νέες Τεχνικές | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Οικογενής Αδενωματώδης Πολυποδίαση (FAP): Η Σημασία της Προληπτικής Κολεκτομής | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Οικογενής Αδενωματώδης Πολυποδίαση (FAP) | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η Οικογενής Αδενωματώδης Πολυποδίαση (FAP) αποτελεί ένα σπάνιο, κληρονομικό σύνδρομο προδιάθεσης για καρκίνο του παχέος εντέρου, το οποίο χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση εκατοντάδων έως χιλιάδων αδενωματωδών πολυπόδων σε ολόκληρο το βλεννογόνο του κόλου και του ορθού. Η φυσική ιστορία της νόσου καθιστά την ανάπτυξη ορθοκολικού καρκίνου νομοτελειακή και 100% βέβαιη μέχρι την πέμπτη δεκαετία της ζωής, αν ο ασθενής αφεθεί χωρίς θεραπεία. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου, με βαθιά εξειδίκευση στη χειρουργική ογκολογία του πεπτικού συστήματος, υπογραμμίζει τη σημασία του έγκαιρου γενετικού ελέγχου και αναλύει τον καθοριστικό ρόλο της προληπτικής (προφυλακτικής) ολικής κολεκτομής ως τη μοναδική στρατηγική για τη σωτηρία της ζωής των ασθενών.

Γενετική Βάση και Παθοφυσιολογία

Η FAP είναι μια αυτοσωμική επικρατής διαταραχή, πράγμα που σημαίνει ότι ένας γονέας που φέρει τη μετάλλαξη έχει 50% πιθανότητα να τη μεταβιβάσει σε κάθε του παιδί. Η νόσος προκαλείται από μια μετάλλαξη στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο APC (Adenomatous Polyposis Coli), το οποίο βρίσκεται στο χρωμόσωμα 5. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του γονιδίου οδηγεί σε ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων του εντερικού βλεννογόνου και στον σχηματισμό πολυπόδων. Περίπου το 25% των περιπτώσεων προκύπτει από νέες (de novo) μεταλλάξεις, χωρίς προηγούμενο οικογενειακό ιστορικό.

Κλινική Εικόνα και Φυσική Ιστορία

• Εφηβεία (10-15 ετών): Ξεκινά η εμφάνιση των πρώτων πολυπόδων στο παχύ έντερο. Στην τυπική μορφή της νόσου, ο αριθμός τους ξεπερνά τους 100 και συχνά φτάνει τους χιλιάδες.

• Νεαρή ηλικία (20-30 ετών): Οι πολύποδες αυξάνονται σε μέγεθος και αριθμό. Σε αυτή τη φάση, η νόσος μπορεί να είναι τελείως ασυμπτωματική ή να εμφανιστούν ήπια συμπτώματα όπως αιμορραγία από τον πρωκτό (αίμα στα κόπρανα), διάρροια, κοιλιακό άλγος ή αναιμία.

• Ηλικία 35-40 ετών: Αν δεν γίνει χειρουργική παρέμβαση, τουλάχιστον ένας από τους χιλιάδες αυτούς αδενωματώδεις πολύποδες θα εξαλλαχθεί σε ορθοκολικό καρκίνο. Η πιθανότητα κακοήθειας αγγίζει το 100% μέχρι την ηλικία των 50 ετών.

Εκτός Εντέρου Εκδηλώσεις (Σύνδρομο Gardner)

Η μετάλλαξη του γονιδίου APC μπορεί να προκαλέσει καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους και σε άλλα όργανα:

• Πολύποδες στο στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο (με κίνδυνο καρκίνου του δωδεκαδακτύλου).

• Δεσμοειδείς όγκους (τοπικά επιθετικοί ινώδεις όγκοι, συχνά στο κοιλιακό τοίχωμα).

• Οστεώματα (καλοήθεις όγκοι των οστών, κυρίως στη γνάθο).

• Συγχοριοειδική υπερπλασία του μελαγχρωστικού επιθηλίου του αμφιβληστροειδούς (CHRPE) – ανιχνεύεται με οφθαλμολογική εξέταση.

Διάγνωση και Προσυμπτωματικός Έλεγχος (Screening)

Λόγω της κληρονομικότητας, ο έλεγχος πρέπει να ξεκινά νωρίς:

1. Γενετικός Έλεγχος (DNA test): Πραγματοποιείται με μια απλή εξέταση αίματος για την ανίχνευση της μετάλλαξης του γονιδίου APC. Αν βρεθεί η μετάλλαξη σε έναν ασθενή, πρέπει να ελέγχονται όλοι οι συγγενείς πρώτου βαθμού.

2. Κολονοσκόπηση: Σε άτομα με επιβεβαιωμένη μετάλλαξη ή με οικογενειακό ιστορικό FAP, ο ενδοσκοπικός έλεγχος ξεκινά στην ηλικία των 10-12 ετών και επαναλαμβάνεται κάθε 1-2 χρόνια.

Θεραπευτική Αντιμετώπιση (Χειρουργική)

Καθώς η φαρμακευτική αντιμετώπιση (π.χ. με αντιφλεγμονώδη) μπορεί απλώς να επιβραδύνει αλλά όχι να σταματήσει τη νόσο, η προληπτική χειρουργική αφαίρεση του εντέρου είναι η μόνη οριστική θεραπεία. Το χειρουργείο προγραμματίζεται συνήθως στα τέλη της εφηβείας ή στις αρχές των 20 ετών, πριν την ανάπτυξη καρκίνου.

Υπάρχουν δύο κύριες χειρουργικές επιλογές:

1. Ολική Πρωκτοκολεκτομή με Δημιουργία Νεο-ορθού (IPAA - J-Pouch): Αφαιρείται ολόκληρο το παχύ έντερο και το ορθό. Ο χειρουργός κατασκευάζει μια δεξαμενή από το λεπτό έντερο (σε σχήμα J) και τη συνδέει απευθείας με τον πρωκτό. Είναι η πιο συχνή επιλογή, καθώς εξαλείφει πλήρως τον κίνδυνο καρκίνου στην περιοχή και διατηρεί τη φυσιολογική κένωση χωρίς μόνιμη στομία.

2. Ολική Κολεκτομή με Ειλεοορθική Αναστόμωση (IRA): Αφαιρείται το παχύ έντερο αλλά διατηρείται το ορθό, με το οποίο ενώνεται το λεπτό έντερο. Προσφέρει καλύτερη ποιότητα κενώσεων, αλλά απαιτεί αυστηρή, δια βίου κολονοσκόπηση του εναπομείναντος ορθού κάθε 6 μήνες, καθώς ο κίνδυνος καρκίνου εκεί παραμένει.

Πρόγνωση

Με την έγκαιρη διενέργεια προληπτικής κολεκτομής, το προσδόκιμο ζωής των ασθενών με FAP εξισώνεται σχεδόν με αυτό του γενικού πληθυσμού, καθώς ο κίνδυνος ορθοκολικού καρκίνου μηδενίζεται. Απαιτείται ωστόσο τακτική παρακολούθηση του ανώτερου πεπτικού (γαστροσκόπηση) για την πρόληψη δωδεκαδακτυλικών πολυπόδων.

FAQ

1. Αν έχω FAP, θα πάθουν οπωσδήποτε και τα παιδιά μου; Κάθε παιδί έχει 50% πιθανότητα να κληρονομήσει τη μετάλλαξη. Αν το παιδί ελεγχθεί γενετικά και βγει αρνητικό, δεν φέρει τη νόσο και δεν μπορεί να τη μεταβιβάσει στις επόμενες γενιές.

2. Σε ποια ηλικία πρέπει να γίνει η προληπτική αφαίρεση του εντέρου; Συνήθως μεταξύ 16 και 25 ετών, ανάλογα με τον ρυθμό εμφάνισης και το μέγεθος των πολυπόδων, ώστε να έχει ολοκληρωθεί η σωματική ανάπτυξη αλλά να μην έχει ξεκινήσει η καρκινογένεση.

3. Μετά το χειρουργείο J-Pouch θα έχω μόνιμη σακούλα (παρά φύση έδρα); Όχι. Η στομία (σακούλα) τοποθετείται προσωρινά για 2-3 μήνες για να προστατευθεί η αναστόμωση και στη συνέχεια κλείνει, και η αφόδευση γίνεται κανονικά από τον πρωκτό.

4. Μπορεί η FAP να διαγνωστεί χωρίς οικογενειακό ιστορικό; Ναι, στο 25% των περιπτώσεων συμβαίνει μια νέα αυθόρμητη μετάλλαξη στο έμβρυο, οπότε ο ασθενής είναι ο πρώτος στην οικογένεια που εμφανίζει τη νόσο.

Για περισσότερες πληροφορίες

Οικογενής Αδενωματώδης Πολυποδίαση (FAP) | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Λοίμωξη Μαλακών Μορίων Κάτω Άκρων: Από την Κυτταρίτιδα στο Διαβητικό Πόδι | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Λοίμωξη Μαλακών Μορίων Κάτω Άκρων | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Οι λοιμώξεις των μαλακών μορίων των κάτω άκρων αποτελούν ένα ευρύ φάσμα παθολογικών καταστάσεων, που εκτείνεται από ήπιες, επιφανειακές φλεγμονές του δέρματος έως εξαιρετικά σοβαρές, απειλητικές για τη ζωή νεκρωτικές λοιμώξεις των βαθύτερων ιστών. Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή σταδιοποίηση και η άμεση έναρξη της κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής είναι υψίστης σημασίας, καθώς η καθυστέρηση μπορεί να οδηγήσει σε ακρωτηριασμό του μέλους ή γενικευμένη σήψη. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου, με εκτενή εμπειρία στη χειρουργική των λοιμώξεων και τη διαχείριση του διαβητικού ποδιού, αναλύει τα κλινικά κριτήρια και τα σύγχρονα πρωτόκολλα αντιμετώπισης αυτών των απαιτητικών περιστατικών.

 

Ταξινόμηση Λοιμώξεων

Οι λοιμώξεις των μαλακών μορίων ταξινομούνται με βάση το βάθος διείσδυσης και την παρουσία ή απουσία νέκρωσης:

1. Μη Νεκρωτικές (Επιφανειακές) Λοιμώξεις: Περιλαμβάνουν το ερυσίπελας και την κυτταρίτιδα (φλεγμονή του χορίου και του υποδόριου λίπους), οι οποίες αντιμετωπίζονται κυρίως συντηρητικά.

2. Νεκρωτικές Λοιμώξεις (NSTIs): Εξαιρετικά επείγουσες καταστάσεις που επηρεάζουν τη βαθιά περιτονία και τους μύες (π.χ. νεκρωτική περιτονίτιδα, μυονέκρωση).

3. Λοιμώξεις Διαβητικού Ποδιού: Ιδιαίτερη κατηγορία όπου συνυπάρχει νευροπάθεια και ισχαιμία, οδηγώντας σε βαθιά έλκη και οστεομυελίτιδα.

Αίτια & Παράγοντες Κινδύνου

Οι λοιμώξεις είναι συνήθως βακτηριακές. Οι επιφανειακές προκαλούνται κυρίως από Gram-θετικούς κόκκους (Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus). Οι βαθιές και οι διαβητικές λοιμώξεις είναι συχνά πολυμικροβιακές (συνδυασμός Gram-θετικών, Gram-αρνητικών και αναερόβιων μικροβίων).

Οι βασικοί προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν:

• Σακχαρώδη Διαβήτη: Ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου λόγω μειωμένης άμυνας του οργανισμού και κακής μικροκυκλοφορίας.

• Χρόνια Φλεβική Ανεπάρκεια & Λεμφοίδημα: Προκαλούν στάση υγρών, δημιουργώντας ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη μικροβίων.

• Λύση της συνέχειας του δέρματος: Μικροτραυματισμοί, νύγματα, εκδορές, μύκητες μεσοδακτυλίων («πόδι του αθλητή») ή χρόνια έλκη.

• Περιφερική Αρτηριοπάθεια: Κακή αιμάτωση που εμποδίζει τη μεταφορά οξυγόνου και αντιβιοτικών στην περιοχή.

Κλινική Εικόνα και Συμπτώματα

Τα συμπτώματα διαφοροποιούνται ανάλογα με τη σοβαρότητα:

• Σε απλή κυτταρίτιδα: Τοπική ερυθρότητα (χωρίς σαφή όρια), οίδημα (πρήξιμο), θερμότητα και πόνος κατά την ψηλάφηση.

• Σημάδια Κινδύνου (Ύποπτα για Νεκρωτική Λοίμωξη):

  • Πόνος δυσανάλογα έντονος σε σχέση με την εμφανή εικόνα του δέρματος.

  • Φυσαλίδες με αιμορραγικό υγρό.

  • Κριγμός (κρακ) κάτω από το δέρμα: Υποδηλώνει παρουσία αερίου που παράγεται από αναερόβια μικρόβια.

  • Γρήγορη επέκταση της ερυθρότητας (μέσα σε λίγες ώρες).

  • Συστηματική τοξικότητα: Υψηλός πυρετός, υπόταση, σύγχυση, ταχυκαρδία.

Διάγνωση

Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση, αλλά υποστηρίζεται από:

1. Εργαστηριακό Έλεγχο: Γενική αίματος (λευκοκυττάρωση), CRP, ESR, καθώς και έλεγχο της νεφρικής λειτουργίας και του σακχάρου. Το σκορ LRINEC χρησιμοποιείται για την έγκαιρη διάγνωση της νεκρωτικής περιτονίτιδας.

2. Απεικονιστικές Εξετάσεις:

   • Απλή Ακτινογραφία: Μπορεί να αναδείξει αέριο στους μαλακούς ιστούς.

   • Αξονική Τομογραφία (CT) ή MRI: Προσφέρουν λεπτομερή απεικόνιση του βάθους της λοίμωξης και της παρουσίας αποστημάτων.

3. Καλλιέργειες: Λήψη υλικού από το βάθος της πληγής ή καλλιέργειες αίματος για στοχευμένη αντιβιοτική αγωγή.

Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Συντηρητική Αντιμετώπιση

Εφαρμόζεται σε μη νεκρωτικές λοιμώξεις:

• Ενδοφλέβια Αντιβίωση: Έναρξη με εμπειρικό σχήμα ευρέος φάσματος, το οποίο τροποποιείται βάσει των αποτελεσμάτων των καλλιεργειών.

• Ανάρροπη Θέση: Ανύψωση του ποδιού πάνω από το επίπεδο της καρδιάς για τη μείωση του οιδήματος.

• Ρύθμιση Σακχάρου: Επιθετική αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας με ινσουλίνη.

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Αποτελεί τη μοναδική σωτήρια λύση σε περιπτώσεις αποστημάτων, νεκρωτικών λοιμώξεων ή προχωρημένου διαβητικού ποδιού:

1. Άμεσος Χειρουργικός Καθαρισμός (Debridement): Επείγουσα μεταφορά στο χειρουργείο για την ευρεία διάνοιξη και την αφαίρεση όλων των νεκρωμένων και μολυσμένων ιστών (δέρμα, λίπος, περιτονίες). Ο καθαρισμός επαναλαμβάνεται μετά από 24-48 ώρες αν η φλεγμονή επιμένει.

2. Παροχέτευση: Τοποθέτηση ειδικών παροχετεύσεων ή εφαρμογή συστημάτων αρνητικής πίεσης (VAC therapy) για την επιτάχυνση της επούλωσης.

3. Ακρωτηριασμός: Αποτελεί την ύστατη επιλογή, όταν η νέκρωση είναι τόσο εκτεταμένη που απειλείται άμεσα η ζωή του ασθενούς από σηπτική καταπληξία.

Πρόγνωση

Η πρόγνωση των επιφανειακών λοιμώξεων είναι εξαιρετική. Στις νεκρωτικές λοιμώξεις, η πρόγνωση εξαρτάται αποκλειστικά από την ταχύτητα της χειρουργικής παρέμβασης. Όσο πιο γρήγορα γίνει ο καθαρισμός, τόσο μειώνονται τα ποσοστά θνητότητας και αυξάνονται οι πιθανότητες διάσωσης του ποδιού.

FAQ

1. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ κυτταρίτιδας και νεκρωτικής περιτονίτιδας; Η κυτταρίτιδα είναι επιφανειακή, δεν καταστρέφει τους ιστούς και αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Η νεκρωτική περιτονίτιδα καταστρέφει ραγδαία τους βαθιούς ιστούς και απαιτεί επείγον χειρουργείο.

2. Γιατί μια μικρή πληγή στο διαβητικό πόδι είναι τόσο επικίνδυνη; Λόγω της διαβητικής νευροπάθειας, ο ασθενής δεν πονάει και δεν αντιλαμβάνεται την πληγή, με αποτέλεσμα τα μικρόβια να προχωρούν στα οστά (οστεομυελίτιδα) πριν γίνει αντιληπτή η λοίμωξη.

3. Τι είναι η θεραπεία VAC και πώς βοηθάει; Είναι μια σύγχρονη συσκευή που εφαρμόζει ελεγχόμενη αρνητική πίεση (αναρρόφηση) στην πληγή, απομακρύνοντας τα υγρά, μειώνοντας το οίδημα και διεγείροντας τη δημιουργία νέου, υγιούς ιστού.

4. Μπορεί το πρήξιμο στα πόδια να προκαλέσει μόλυνση; Ναι, το χρόνιο οίδημα (π.χ. από καρδιακή ή φλεβική ανεπάρκεια) τεντώνει το δέρμα, δημιουργεί μικροσκοπικές ρωγμές και μειώνει την τοπική άμυνα, διευκολύνοντας την είσοδο μικροβίων.

Για περισσότερες πληροφορίες

Λοίμωξη Μαλακών Μορίων Κάτω Άκρων | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Ορμονοθεραπεία στο Μαστό: Η Στρατηγική της Ορμονικής Καταστολής | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ορμονοθεραπεία στο Μαστό: Ενδείξεις & Αποτελέσματα | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η ορμονοθεραπεία (ή ενδοκρινική θεραπεία) αποτελεί έναν από τους βασικότερους και πιο αποτελεσματικούς πυλώνες στην ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του ορμονοεξαρτώμενου καρκίνου του μαστού, καθώς και ένα ισχυρό μέσο προστασίας έναντι της υποτροπής της νόσου. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα οιστρογόνα τρέφουν συγκεκριμένους όγκους επιτρέπει τη χρήση στοχευμένων φαρμάκων που μπλοκάρουν αυτή τη διαδικασία, προσφέροντας εξαιρετικά ποσοστά επιβίωσης. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου, με βαθιά γνώση στη χειρουργική ογκολογία του μαστού, τονίζει τη σημασία του συνδυασμού της χειρουργικής εξαίρεσης του όγκου με την κατάλληλη μετεγχειρητική ορμονική καταστολή για τη διασφάλιση της οριστικής θεραπείας.

Επιδημιολογία & Ενδείξεις

Περίπου το 70-75% όλων των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού είναι ορμονοεξαρτώμενοι, δηλαδή είναι θετικοί στους υποδοχείς οιστρογόνων (ER+) ή/και προγεστερόνης (PR+). Η ορμονοθεραπεία απευθύνεται αποκλειστικά σε αυτές τις γυναίκες. Εφαρμόζεται τόσο σε προεμμηνοπαυσιακές όσο και σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, καθώς και σε άνδρες με καρκίνο του μαστού.

Μηχανισμός Δράσης (Παθοφυσιολογία)

Στους ορμονοθετικούς όγκους, τα οιστρογόνα προσδένονται στους υποδοχείς των καρκινικών κυττάρων και λειτουργούν ως «καύσιμο», δίνοντας το σήμα για τον γρήγορο πολλαπλασιασμό τους. Η ορμονοθεραπεία δεν είναι χημειοθεραπεία (δεν σκοτώνει άμεσα τα κύτταρα), αλλά δρα στερώντας από τον όγκο αυτό το ερέθισμα ανάπτυξης.

Αυτό επιτυγχάνεται με τρεις κύριους τρόπους:

1. Αποκλεισμός των υποδοχέων: Φάρμακα που προσδένονται στους υποδοχείς οιστρογόνων στα καρκινικά κύτταρα, εμποδίζοντας τα φυσικά οιστρογόνα να ενωθούν μαζί τους (π.χ. Ταμοξιφαίνη).

2. Μείωση της παραγωγής οιστρογόνων (για μετεμμηνοπαυσιακές): Μετά την εμμηνόπαυση, τα οιστρογόνα παράγονται στους περιφερικούς ιστούς (λίπος) μέσω ενός ενζύμου που λέγεται αρωματάση. Οι Αναστολείς της Αρωματάσης (π.χ. Αναστροζόλη, Λετροζόλη, Εξεμεστάνη) μπλοκάρουν αυτό το ένζυμο.

3. Καταστολή των ωοθηκών (για προεμμηνοπαυσιακές): Χρήση ενέσιμων αναλόγων της LHRH (π.χ. Γοσερελίνη) που σταματούν τη λειτουργία των ωοθηκών, θέτοντας τη γυναίκα σε τεχνητή εμμηνόπαυση.

Κλινική Εφαρμογή και Σχήματα

Η ορμονοθεραπεία χορηγείται συνήθως σε δύο φάσεις:

• Επικουρική Θεραπεία (Adjuvant): Ξεκινά μετά το χειρουργείο (και τη χημειοθεραπεία, αν απαιτείται) με σκοπό την καταστροφή τυχόν μικροσκοπικών κυττάρων που έχουν απομείνει, μειώνοντας τον κίνδυνο επανεμφάνισης της νόσου στον ίδιο ή στον άλλο μαστό. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 5 έως 10 έτη, ανάλογα με το στάδιο και το προφίλ κινδύνου.

• Νεοεπικουρική Θεραπεία (Neoadjuvant): Χορηγείται πριν το χειρουργείο, κυρίως σε ηλικιωμένες γυναίκες με μεγάλους ορμονοθετικούς όγκους, ώστε να συρρικνωθεί ο όγκος και να καταστεί δυνατή μια συντηρητική επέμβαση (ογκεκτομή αντί μαστεκτομής).

Παρενέργειες

Λόγω της μείωσης των οιστρογόνων, οι παρενέργειες προσομοιάζουν με τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης:

• Ταμοξιφαίνη: Εξάψεις, νυχτερινή εφίδρωση, κολπική ξηρότητα, μικρή αύξηση του κινδύνου για θρομβοεμβολή και υπερπλασία του ενδομητρίου (απαιτεί ετήσιο γυναικολογικό έλεγχο).

• Αναστολείς Αρωματάσης: Μυοσκελετικοί πόνοι (αρθραλγίες), δυσκαμψία και αυξημένος κίνδυνος οστεοπενίας ή οστεοπόρωσης (απαιτείται παρακολούθηση με μέτρηση οστικής πυκνότητας και λήψη ασβεστίου/βιταμίνης D).

Πρόγνωση

Οι ορμονοθετικοί καρκίνοι του μαστού έχουν, εκ φύσεως, την καλύτερη πρόγνωση. Η συνεπής λήψη της ορμονοθεραπείας για το διάστημα που έχει ορίσει η επιστημονική ομάδα μειώνει τα ποσοστά υποτροπής κατά σχεδόν 50% και αυξάνει κατακόρυφα τη συνολική επιβίωση, καθιστώντας τη νόσο πλήρως ιάσιμη σε πρώιμα στάδια.

FAQ

1. Η ορμονοθεραπεία προκαλεί πτώση των μαλλιών όπως η χημειοθεραπεία; Όχι. Δεν προκαλεί αλωπεκία. Μπορεί να παρατηρηθεί μόνο μια ήπια αραίωση ή αλλαγή στην ποιότητα της τρίχας σε ένα μικρό ποσοστό γυναικών.

2. Τι συμβαίνει αν ξεχάσω να πάρω το χάπι μου μια μέρα; Δεν υπάρχει λόγος πανικού. Πάρτε το επόμενο χάπι κανονικά την επόμενη ημέρα. Μην πάρετε διπλή δόση για να αναπληρώσετε.

3. Μπορώ να μείνω έγκυος κατά τη διάρκεια της ορμονοθεραπείας; Όχι, η εγκυμοσύνη αντενδείκνυται απόλυτα, καθώς τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στο έμβρυο. Αν μια νεαρή γυναίκα επιθυμεί τεκνοποίηση, συζητείται η ασφαλής προσωρινή διακοπή της θεραπείας μετά τα πρώτα 2-3 χρόνια.

4. Γιατί πρέπει να παίρνω το χάπι για 10 χρόνια και όχι για λιγότερο; Οι διεθνείς μελέτες έδειξαν ότι σε γυναίκες με υψηλότερο κίνδυνο υποτροπής, η επέκταση της θεραπείας από τα 5 στα 10 έτη προσφέρει σημαντικά μεγαλύτερη προστασία και μακροχρόνια επιβίωση.

Για περισσότερες πληροφορίες

Ορμονοθεραπεία στο Μαστό: Ενδείξεις & Αποτελέσματα | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Διαπύηση Πλέγματος μετά από Βουβωνοκήλη: Μια Σοβαρή Χειρουργική Πρόκληση | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Διαπύηση Πλέγματος μετά από Βουβωνοκήλη | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η διαπύηση (μόλυνση) του πλέγματος αποτελεί μία από τις πιο σύνθετες και ανησυχητικές απώτερες επιπλοκές της χειρουργικής αποκατάστασης της βουβωνοκήλης. Καθώς το πλέγμα είναι ένα ξένο σώμα, η εγκατάσταση μικροβίων σε αυτό δημιουργεί ένα προστατευτικό βιοφίλμ (biofilm) που καθιστά τη συμβατική αντιβιοτική θεραπεία αναποτελεσματική, απαιτώντας εξειδικευμένη χειρουργική παρέμβαση. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου διαθέτει μακρά εμπειρία στην επανεπέμβαση και διαχείριση επιπλοκών κηλών, εφαρμόζοντας στοχευμένα πρωτόκολλα για την οριστική εξάλειψη της λοίμωξης και την προστασία του κοιλιακού τοιχώματος του ασθενούς. 

Επιδημιολογία

Η μόλυνση του πλέγματος μετά από προγραμματισμένη (ψυχρή) αποκατάσταση βουβωνοκήλης είναι ευτυχώς σπάνια, με τα ποσοστά να κυμαίνονται μεταξύ 0,5% και 2% στις ανοικτές επεμβάσεις, και ακόμη χαμηλότερα (<0,5%) στις λαπαροσκοπικές προσπελάσεις. Ωστόσο, τα ποσοστά αυτά αυξάνονται σημαντικά σε επείγοντα χειρουργεία (λόγω περισφιγμένης κήλης με νέκρωση εντέρου) ή σε ασθενείς με επιβαρυμένο ιατρικό ιστορικό.

Αίτια & Παράγοντες Κινδύνου

Η διαπύηση προκαλείται από την είσοδο βακτηρίων κατά τη διάρκεια του χειρουργείου ή, σπανιότερα, μέσω της αιματογενούς οδού σε δεύτερο χρόνο. Τα πιο συχνά υπεύθυνα μικρόβια είναι ο Staphylococcus aureus (χρυσίζων σταφυλόκοκκος) και αρνητικά κατά Gram βακτήρια όπως η Escherichia coli.

Παράγοντες που αυξάνουν κατακόρυφα τον κίνδυνο περιλαμβάνουν:

• Σακχαρώδη διαβήτη (ειδικά αν είναι αρρύθμιστος).

• Κάπνισμα (προκαλεί κακή αιμάτωση και ισχαιμία των ιστών).

• Χρόνια λήψη κορτιζόνης ή ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.

• Σχηματισμό αιματώματος ή σερώματος (συλλογή υγρού) στην πληγή μετεγχειρητικά.

• Τύπος πλέγματος (τα πολυμερή, μικροπορώδη πλέγματα είναι πιο ευάλωτα στη μόλυνση συγκριτικά με τα μακροπορώδη πλέγματα πολυπροπυλενίου).

Κλινική Εικόνα και Συμπτώματα

Η μόλυνση μπορεί να εμφανιστεί νωρίς (εντός εβδομάδων) ή ως απώτερη επιπλοκή, ακόμη και μήνες ή χρόνια μετά την επέμβαση:

• Τοπική φλεγμονή: Ερυθρότητα, θερμότητα, πρήξιμο και επίμονος, προοδευτικά αυξανόμενος πόνος στη βουβωνική χώρα.

• Δημιουργία Συριγγίου: Εμφάνιση μιας μικρής οπής στο δέρμα της παλιάς τομής, από την οποία ρέει συνεχώς πυώδες ή ορώδες υγρό.

• Ψηλαφητή μάζα: Σκληρία στην περιοχή του πλέγματος.

• Συστηματικά συμπτώματα: Δέκατα ή υψηλός πυρετός με ρίγος (κυρίως στην οξεία φάση).

Διάγνωση

1. Κλινική Εξέταση: Η παρουσία χρόνιου συριγγίου που εκκρίνει πύον πάνω από το σημείο τοποθέτησης του πλέγματος είναι σχεδόν παθογνωμονική.

2. Υπερηχογράφημα & Αξονική Τομογραφία (CT) Βουβωνικής Χώρας: Αποτελούν τις εξετάσεις εκλογής. Η CT δείχνει με ακρίβεια τη συλλογή υγρού/πύου γύρω από το πλέγμα, την έκταση της φλεγμονής και τη σχέση της με τα γειτονικά σπλάχνα.

3. Καλλιέργεια Υγρού: Λήψη δείγματος από το συρίγγιο για την ταυτοποίηση του μικροβίου και τη διενέργεια αντιβιογράμματος.

Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Συντηρητική Θεραπεία

Η αποκλειστική χρήση αντιβιοτικών (ακόμη και ισχυρών ενδοφλεβίων) σχεδόν ποτέ δεν θεραπεύει τη διαπύηση του πλέγματος. Τα μικρόβια κρύβονται μέσα στο βιοφίλμ του πλέγματος, όπου τα αντιβιοτικά και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού δεν μπορούν να διεισδύσουν. Η συντηρητική αγωγή χρησιμεύει μόνο για τον περιορισμό της γύρω κυτταρίτιδας και την προετοιμασία για το χειρουργείο.

Χειρουργική Θεραπεία

Η οριστική λύση είναι χειρουργική και απαιτεί εξειδικευμένους χειρισμούς:

1. Αφαίρεση του Μολυσμένου Πλέγματος (Explplantation): Είναι η επέμβαση εκλογής. Ο χειρουργός πρέπει να αφαιρέσει ολόκληρο το πλέγμα και τα μολυσμένα ράμματα. Αν παραμείνει έστω και ένα μικρό κομμάτι, η μόλυνση και το συρίγγιο θα υποτροπιάσουν.

2. Καθαρισμός και Παροχέτευση: Γίνεται σχολαστικός καθαρισμός (debridement) των νεκρωμένων ιστών και πλύση της περιοχής με αντισηπτικά διαλύματα.

3. Διαχείριση του Κοιλιακού Τοιχώματος: Μετά την αφαίρεση του πλέγματος, υπάρχει κίνδυνος άμεσης υποτροπής της κήλης. Ο χειρουργός μπορεί είτε να συμπλησιάσει τους ιστούς με ανατομική τεχνική (χωρίς ξένο σώμα) είτε, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, να χρησιμοποιήσει ειδικά βιολογικά πλέγματα που απορροφώνται και είναι ανθεκτικά στις λοιμώξεις.

Πρόγνωση

Η πρόγνωση είναι καλή εφόσον αφαιρεθεί πλήρως το μολυσμένο ξένο σώμα. Η κύρια πρόκληση μετεγχειρητικά είναι η διαχείριση της πιθανότητας επανεμφάνισης της βουβωνοκήλης, η οποία, αν συμβεί, θα αντιμετωπιστεί σε δεύτερο χρόνο (μετά από μήνες), όταν η περιοχή θα είναι απόλυτα καθαρή και στείρα από μικρόβια.

FAQ

1. Μπορεί μια μόλυνση πλέγματος να εμφανιστεί 5 χρόνια μετά το χειρουργείο; Ναι. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου χαμηλής λοιμογονικότητας μικρόβια αναπτύσσονται πολύ αργά, προκαλώντας συρίγγιο χρόνια μετά την αρχική επέμβαση.

2. Είναι απαραίτητο να αφαιρεθεί όλο το πλέγμα; Στις περισσότερες περιπτώσεις ναι. Η μερική αφαίρεση συνήθως αποτυγχάνει και οδηγεί σε νέο χειρουργείο.

3. Αν αφαιρεθεί το πλέγμα, θα ξαναβγεί η κήλη μου; Υπάρχει αυξημένη πιθανότητα υποτροπής. Ωστόσο, προτεραιότητα είναι η σωτηρία του ασθενούς από τη χρόνια λοίμωξη. Η κήλη, αν ξαναεμφανιστεί, διορθώνεται με ασφάλεια αργότερα.

4. Πώς προλαμβάνεται η διαπύηση κατά το πρώτο χειρουργείο; Με την αυστηρή τήρηση των κανόνων ασηψίας, τη χορήγηση προληπτικής αντιβίωσης 30 λεπτά πριν την τομή και τη χρήση λαπαροσκοπικών τεχνικών που μειώνουν την έκθεση του πλέγματος στον αέρα.

Για περισσότερες πληροφορίες

Διαπύηση Πλέγματος μετά από Βουβωνοκήλη | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Υπερθυρεοειδισμός: Αίτια, Συμπτώματα και η Αξία της Ολικής Θυρεοειδεκτομής | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Υπερθυρεοειδισμός: Συμπτώματα, Αίτια & Χειρουργική Λύση | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο υπερθυρεοειδισμός αποτελεί μια συχνή και σοβαρή ενδοκρινική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από την υπερβολική παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών, προκαλώντας μια γενικευμένη επιτάχυνση των μεταβολικών λειτουργιών του οργανισμού. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή αιτιολογική ταυτοποίηση της νόσου είναι καθοριστικές, καθώς η λανθασμένη ή καθυστερημένη αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καρδιαγγειακές επιπλοκές ή ακόμη και σε θυρεοειδική κρίση. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου, με εξειδίκευση στη χειρουργική των ενδοκρινών αδένων, αναλύει τις ενδείξεις όπου η συντηρητική θεραπεία αποτυγχάνει και η ολική θυρεοειδεκτομή αναδεικνύεται ως η μόνη ασφαλής και οριστική θεραπευτική επιλογή. 

Επιδημιολογία

Ο υπερθυρεοειδισμός επηρεάζει περίπου το 1-2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Παρουσιάζει σαφή φυλετική προτίμηση, καθώς εμφανίζεται 5 έως 10 φορές συχνότερα στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες. Η νόσος εκδηλώνεται συνήθως σε άτομα ηλικίας μεταξύ 20 και 50 ετών, αν και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικιακή ομάδα, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων, όπου η κλινική εικόνα είναι συχνά άτυπη («βουβός» υπερθυρεοειδισμός).

Αίτια & Παθογένεια

Η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα και η συνακόλουθη υπερέκκριση των ορμονών θυροξίνης (Τ4) και τριιωδοθυρονίνης (T3) μπορεί να οφείλεται σε διάφορες παθολογικές οντότητες:

1. Νόσος Graves (Διάχυτη Τοξική Βρογχοκήλη): Το συχνότερο αίτιο (περίπου 70-80%). Πρόκειται για αυτοάνοσο νόσημα όπου το σώμα παράγει αντισώματα (TRAb) που διεγείρουν συνεχώς τον αδένα.

2. Τοξική Πολυοζώδης Βρογχοκήλη: Εμφανίζεται συνήθως σε μεγαλύτερες ηλικίες, όπου ένας ή περισσότεροι όζοι του θυρεοειδούς αυτονομούνται και παράγουν ορμόνες ανεξάρτητα από τον έλεγχο της υπόφυσης.

3. Τοξικό Αδένωμα (Νόσος Plummer): Ένας μονήρης, υπερλειτουργικός όζος («θερμός» όζος) που καταστέλλει τη λειτουργία του υπόλοιπου υγιούς αδένα.

4. Θυρεοειδίτιδα: Φλεγμονή του αδένα (π.χ. υποξεία ή μετεγχειρητική) που προκαλεί προσωρινή διαρροή αποθηκευμένων ορμονών στο αίμα.

Κλινική Εικόνα και Συμπτώματα

Λόγω της γενικευμένης διέγερσης του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, ο ασθενής παρουσιάζει μια πληθώρα συμπτωμάτων:

• Καρδιαγγειακά: Ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, αρρυθμίες (συχνά κολπική μαρμαρυγή, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους) και υπέρταση.

• Μεταβολικά: Απώλεια βάρους παρά την αυξημένη όρεξη, δυσανεξία στη ζέστη και έντονη εφίδρωση.

• Νευρικό Σύστημα: Νευρικότητα, ευερεθιστότητα, άγχος, αϋπνία και λεπτός τρόμος (τρέμουλο) των χεριών.

• Γαστρεντερικό: Αυξημένη κινητικότητα του εντέρου ή διάρροιες.

• Μυοσκελετικό: Μυϊκή αδυναμία (κυρίως στους μηρούς και τους ώμους) και εύκολη κόπωση.

• Οφθαλμικά (χαρακτηριστικά στη νόσο Graves): Εξόφθαλμος (προβολή των ματιών προς τα έξω), ερυθρότητα, δακρύρροια και διπλωπία.

Διάγνωση

Η διαγνωστική προσέγγιση είναι ακριβής και περιλαμβάνει:

1. Αιματολογικές Εξετάσεις: Προσδιορισμός των επιπέδων της TSH (η οποία είναι σχεδόν μηδενική) και των ελεύθερων $FT_4$ και $FT_3$ (οι οποίες είναι αυξημένες). Παράλληλα, ελέγχονται τα ειδικά αντισώματα (anti-TPO, anti-TG, TRAb).

2. Υπερηχογράφημα Τραχήλου: Αξιολογεί το μέγεθος του αδένα, την αιμάτωσή του (αυξημένη στη νόσο Graves) και την παρουσία τυχόν ύποπτων όζων.

3. Σπινθηρογράφημα Θυρεοειδούς (με Ιώδιο-123 ή Τεχνήτιο-99m): Απαραίτητο για τη διαφοροδιάγνωση, καθώς δείχνει αν η πρόσληψη είναι διάχυτη (Graves), πολυεστιακή (πολυοζώδης) ή εντοπισμένη σε έναν μόνο όζο (τοξικό αδένωμα).

Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Συντηρητική Θεραπεία

Αποτελεί συνήθως την πρώτη γραμμή άμυνας και περιλαμβάνει:

• Αντιθυρεοειδικά Φάρμακα (Μεθιμαζόλη, Προπυλθειουρακίλη): Μειώνουν την παραγωγή ορμονών. Απαιτούν μακροχρόνια λήψη (12-18 μήνες) και παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά υποτροπής μετά τη διακοπή τους.

• β-αποκλειστές (π.χ. Προπρανολόλη): Χορηγούνται άμεσα για τον έλεγχο της ταχυκαρδίας και του τρόμου.

• Ραδιενεργό Ιώδιο ($^{131}I$): Καταστρέφει τον θυρεοειδικό ιστό, αλλά αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη και σε ασθενείς με σοβαρή οφθαλμοπάθεια Graves.

Χειρουργική Θεραπεία (Ολική Θυρεοειδεκτομή)

Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί την πιο ριζική και οριστική λύση. Οι απόλυτες ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν:

• Αποτυχία ή υποτροπή μετά από φαρμακευτική θεραπεία.

• Μεγάλη βρογχοκήλη που προκαλεί πιεστικά φαινόμενα (δυσκαταποσία, δύσπνοια).

• Συνύπαρξη ύποπτων ή κακοήθων όζων στον θυρεοειδή.

• Σοβαρή οφθαλμοπάθεια Graves (όπου το ραδιενεργό ιώδιο μπορεί να την επιδεινώσει).

• Επιθυμία της ασθενούς για επικείμενη εγκυμοσύνη.

Η επέμβαση εκλογής είναι η ολική θυρεοειδεκτομή. Διενεργείται μέσω μιας μικρής αισθητικής τομής στον τράχηλο. Ο έμπειρος χειρουργός οφείλει να αναγνωρίσει και να προστατεύσει πλήρως τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα (υπεύθυνα για τη φωνή) και τους παραθυρεοειδείς αδένες (υπεύθυνους για το ασβέστιο), χρησιμοποιώντας σύγχρονα συστήματα νευροπαρακολούθησης (neuromonitoring).

Πρόγνωση

Η πρόγνωση μετά από μια επιτυχημένη ολική θυρεοειδεκτομή είναι εξαιρετική. Ο υπερθυρεοειδισμός θεραπεύεται αμέσως και οριστικά. Ο ασθενής αναπτύσσει μετεγχειρητικό υποθυρεοειδισμό, ο οποίος αντιμετωπίζεται εύκολα και με απόλυτη ασφάλεια με την καθημερινή λήψη ενός χαπιού υποκατάστασης (λεβοθυροξίνη), επιτρέποντας μια πλήρως φυσιολογική ζωή.

FAQ

1. Μπορεί ο υπερθυρεοειδισμός να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στην καρδιά; Ναι, ο παρατεταμένος και αρρύθμιστος υπερθυρεοειδισμός μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια και μόνιμες αρρυθμίες, όπως η κολπική μαρμαρυγή.

2. Πόσο ασφαλές είναι το χειρουργείο του θυρεοειδούς; Όταν διενεργείται από εξειδικευμένο χειρουργό ενδοκρινών αδένων με τη χρήση τεχνολογίας αιχμής, το ποσοστό σοβαρών επιπλοκών είναι εξαιρετικά χαμηλό (<1%).

3. Θα αλλάξει η φωνή μου μετά την επέμβαση; Η προσωρινή βραχνάδα λόγω ερεθισμού των νεύρων είναι δυνατή, αλλά η μόνιμη κάκωση αποφεύγεται πλήρως χάρη στη μικροσκοπική παρασκευή και τη χρήση διεγχειρητικής νευροπαρακολούθησης.

4. Γιατί να επιλέξω χειρουργείο αντί για ραδιενεργό ιώδιο; Το χειρουργείο προσφέρει άμεσο αποτέλεσμα χωρίς την έκθεση σε ακτινοβολία, λύνει άμεσα τυχόν πιεστικά προβλήματα στον λαιμό και είναι η ασφαλέστερη οδός για γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

Για περισσότερες πληροφορίες

Υπερθυρεοειδισμός: Συμπτώματα, Αίτια & Χειρουργική Λύση | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα