Παρασκευή 29 Μαΐου 2026

Είσφρυση Νυχιού (Onychocryptosis): Γιατί οι Απλές Αφαιρέσεις Αποτυγχάνουν και Πώς η Μερική Ονυχεκτομή με Πλαστική της Μήτρας Δίνει Οριστική Λύση | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Είσφρυση Νυχιού: Οριστική Αντιμετώπιση με Πλαστική Όνυχα | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός
Είσφρυση Νυχιού: Οριστική Αντιμετώπιση με Πλαστική Όνυχα | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η είσφρυση νυχιού (ή ονυχοκρύπτωση) είναι μια εξαιρετικά επώδυνη, φλεγμονώδης πάθηση που εμφανίζεται συχνότερα στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Συμβαίνει όταν η πλαϊνή άκρη του νυχιού αναπτύσσεται λανθασμένα και εισχωρεί (καρφώνεται) στο γύρω δέρμα και στους μαλακούς ιστούς. Το αποτέλεσμα είναι έντονος πόνος, πρήξιμο, μόλυνση και δυσκολία ακόμα και στο απλό περπάτημα. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου εξηγεί τα λάθη που οδηγούν στο πρόβλημα και την εξειδικευμένη μικροχειρουργική μέθοδο για την οριστική απαλλαγή από αυτό.

Ποια Είναι τα Κύρια Αίτια της Είσφρυσης;

Η ονυχοκρύπτωση δεν είναι μια τυχαία πάθηση. Σχεδόν πάντα οφείλεται σε έναν συνδυασμό κακών συνηθειών και ανατομικών προδιαθέσεων:

  • Λανθασμένο Κόψιμο των Νυχιών (Το πιο συχνό λάθος): Τα νύχια των ποδιών πρέπει να κόβονται πάντα σε ευθεία γραμμή και όχι βαθιά στις γωνίες (στρογγυλεμένα). Όταν κόβουμε βαθιά τις γωνίες, το δέρμα "κλείνει" πάνω από το νύχι και, καθώς αυτό μεγαλώνει, καρφώνεται μέσα στον ιστό.

  • Στενά και Ακατάλληλα Παπούτσια: Υποδήματα με στενή μύτη ή ψηλά τακούνια πιέζουν συνεχώς τα δάχτυλα μεταξύ τους, αναγκάζοντας το νύχι να εισχωρήσει στο δέρμα.

  • Ανατομική Κατασκευή: Ορισμένοι άνθρωποι γεννιούνται με νύχια που έχουν φυσική τάση να κυρτώνουν προς τα μέσα (νύχια-λαβίδα).

  • Τραυματισμοί: Ένα χτύπημα στο δάχτυλο ή η επαναλαμβανόμενη πίεση (π.χ. σε ποδοσφαιριστές ή δρομείς).

Τα Στάδια της Πάθησης

Η είσφρυση νυχιού εξελίσσεται σε 3 στάδια:

  1. Στάδιο 1 (Ήπιο): Το δέρμα γύρω από το νύχι γίνεται κόκκινο, πρησμένο και πονάει στην πίεση.

  2. Στάδιο 2 (Φλεγμονώδες): Η περιοχή μολύνεται από βακτήρια. Εμφανίζεται έντονος παλμικός πόνος, αυξημένη θερμότητα και αρχίζει να τρέχει πύον ή ορώδες υγρό κάτω από το νύχι.

  3. Στάδιο 3 (Χρόνιο): Ο οργανισμός, στην προσπάθειά του να επουλώσει την πληγή, δημιουργεί υπερπλαστικό ιστό (κοκκιώδη ιστό ή κοκκίωμα), ο οποίος μοιάζει με "άγριο κρέας" που καλύπτει μέρος του νυχιού. Η φλεγμονή γίνεται χρόνια και το δάχτυλο παραμορφώνεται.

Γιατί η Ολική Αφαίρεση του Νυχιού Είναι Λάθος;

Για πολλά χρόνια, η κλασική αντιμετώπιση ήταν η πλήρης αφαίρεση ολόκληρου του νυχιού (ολική ονυχεκτομή). Η μέθοδος αυτή έχει πλέον εγκαταλειφθεί από τη σύγχρονη χειρουργική, καθώς συνοδεύεται από ποσοστό υποτροπής (επανεμφάνισης) που αγγίζει το 70-80%! Όταν το νύχι αφαιρεθεί τελείως, η κοίτη του στενεύει. Καθώς το νέο νύχι βγαίνει μετά από μήνες, βρίσκει μπροστά του το δέρμα και ξαναμπαίνει μέσα σε αυτό, δημιουργώντας το ίδιο πρόβλημα, συχνά σε χειρότερο βαθμό.

Η Σύγχρονη Λύση: Μερική Ονυχεκτομή με Πλαστική της Μήτρας (Matricectomy)

Η οριστική και ριζική λύση δίνεται στο ιατρείο με μια ανώδυνη μικροχειρουργική επέμβαση που διαρκεί μόλις 15-20 λεπτά:

  1. Τοπική Αναισθησία: Γίνεται ψηφιακός αποκλεισμός (αναισθησία στη βάση του δακτύλου), ώστε ο ασθενής να μην νιώθει απολύτως τίποτα.

  2. Μερική Ονυχεκτομή: Αφαιρείται μόνο το παθολογικό, πλαϊνό τμήμα του νυχιού (περίπου το 1/5 του πλάτους του) που έχει εισχωρήσει στο κρέας, διατηρώντας το υπόλοιπο 80% του νυχιού ανέπαφο και απόλυτα λειτουργικό και αισθητικό.

  3. Πλαστική της Μήτρας (Καταστροφή της Μήτρας): Αυτό είναι το πιο κρίσιμο βήμα. Ο χειρουργός καταστρέφει επιλεκτικά το αντίστοιχο τμήμα της μήτρας (της ρίζας του νυχιού) από όπου έβγαινε το κομμάτι που έμπαινε στο κρέας. Η καταστροφή γίνεται είτε χημικά (με χρήση φαινόλης ή τριχλωροξικού οξέος) είτε με Laser / Ραδιοσυχνότητες (RF).

  4. Αφαίρεση του Κοκκιώματος: Αν υπάρχει "άγριο κρέας", αφαιρείται και αυτό ταυτόχρονα.

Με τον τρόπο αυτό, το νύχι που ξαναβγαίνει είναι απλώς ελάχιστα πιο στενό, δεν ξαναμπλοκάρει στο πλάι και το ποσοστό οριστικής ίασης ξεπερνά το 95-98%. Ο ασθενής ανακουφίζεται αμέσως, επιστρέφει σπίτι του περπατώντας και μπορεί να φορέσει κανονικά παπούτσια μέσα σε λίγες ημέρες.

FAQ

  1. Πόσος χρόνος ανάρρωσης χρειάζεται μετά την επέμβαση; Η ανάρρωση είναι ταχύτατη. Ο ασθενής μπορεί να περπατήσει αμέσως μετά το χειρουργείο. Για τις πρώτες 2-3 ημέρες συστήνεται η χρήση ανοιχτών παπουτσιών (π.χ. σαγιονάρα) και η αποφυγή έντονης ορθοστασίας. Η πλήρης επιστροφή σε αθλητικές δραστηριότητες γίνεται σε περίπου 2 εβδομάδες.

  2. Τα αντιβιοτικά μπορούν να θεραπεύσουν το νύχι που μπαίνει στο κρέας; Τα αντιβιοτικά (σε χάπι ή αλοιφή) θα μειώσουν προσωρινά τη μόλυνση και το πύον, αλλά δεν θα λύσουν το πρόβλημα. Όσο το ξένο σώμα (η ακρή του νυχιού) παραμένει καρφωμένο μέσα στον ιστό, η φλεγμονή θα υποτροπιάζει αμέσως μόλις σταματήσει η αντιβίωση.

  3. Μπορεί η επέμβαση να γίνει αν το δάχτυλο είναι πολύ μολυσμένο και έχει πύον; Ναι, η σύγχρονη μικροχειρουργική επιτρέπει την επέμβαση ακόμη και σε φάση οξείας φλεγμονής. Μάλιστα, η αφαίρεση του νυχιού λειτουργεί ως παροχέτευση της μόλυνσης, ανακουφίζοντας άμεσα τον ασθενή από τον έντονο πόνο.


Για περισσότερες πληροφορίες

Είσφρυση Νυχιού: Οριστική Αντιμετώπιση με Πλαστική Όνυχα | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Στρωματικοί Όγκοι Πεπτικού (GIST): Τι Είναι, Πώς Εκδηλώνονται και η Σημασία της Ριζικής Χειρουργικής Εξαίρεσης | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Στρωματικοί Όγκοι Πεπτικού (GIST): Διάγνωση & Θεραπεία | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός
Στρωματικοί Όγκοι Πεπτικού (GIST): Διάγνωση & Θεραπεία | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Οι Στρωματικοί Όγκοι του Πεπτικού Συστήματος, ευρύτερα γνωστοί ως GIST (Gastrointestinal Stromal Tumors), αποτελούν μια ιδιαίτερη και σχετικά σπάνια κατηγορία νεοπλασμάτων. Αντίθετα με τους κοινούς καρκίνους του πεπτικού (αδενοκαρκινώματα) που ξεκινούν από τον εσωτερικό βλεννογόνο, τα GIST αναπτύσσονται από τα εξειδικευμένα κύτταρα του νευρικού συστήματος που βρίσκονται στα μυϊκά τοιχώματα των οργάνων. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου εξηγεί τη συμπεριφορά αυτών των όγκων και τη σύγχρονη θεραπευτική τους διαχείριση.

Σε Ποια Σημεία Εμφανίζονται και Ποια η Συμπεριφορά τους;

Τα GIST μπορούν να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε σημείο του γαστρεντερικού σωλήνα, από τον οισοφάγο μέχρι το ορθό. Ωστόσο, οι πιο συχνές εντοπίσεις τους είναι:

  • Στόμαχος (60%): Η πιο συχνή και συνήθως η πιο ευνοϊκή θέση.

  • Λεπτό Έντερο (30%): Τείνουν να είναι ελαφρώς πιο επιθετικά.

  • Παχύ Έντερο, Ορθό και Οισοφάγος (10%): Πιο σπάνιες εντοπίσεις.

Η βιολογική συμπεριφορά των GIST ποικίλλει. Μπορεί να κυμαίνεται από εντελώς καλοήθεις, μικρούς όγκους που δεν θα αναπτυχθούν ποτέ, μέχρι εξαιρετικά επιθετικούς όγκους που μπορούν να κάνουν μεταστάσεις (κυρίως στο συκώτι και την κοιλιακή κοιλότητα). Η πρόγνωσή τους εξαρτάται άμεσα από το μέγεθος του όγκου και τον λεγόμενο "μιτωτικό δείκτη" (τον ρυθμό με τον οποίο πολλαπλασιάζονται τα κύτταρα στη βιοψία).

Συμπτώματα: Ένας «Σιωπηλός» Εχθρός

Στα αρχικά στάδια, τα GIST είναι τελείως ασυμπτωματικά και συχνά ανακαλύπτονται τυχαία κατά τη διάρκεια μιας γαστροσκόπησης ή μιας αξονικής τομογραφίας. Καθώς ο όγκος μεγαλώνει, μπορεί να προκαλέσει:

  • Γαστρεντερική Αιμορραγία: Εκδηλώνεται είτε ως εμετός με αίμα (αιματέμεση), είτε ως μαύρα κόπρανα (μέλαινα κένωση), είτε ως χρόνια, ανεξήγητη αναιμία λόγω μικρής, συνεχούς απώλειας αίματος.

  • Αίσθημα Βάρους ή Πόνου: Ήπιος, ακαθόριστος πόνος ή φούσκωμα στην κοιλιακή χώρα.

  • Ψηλαφητή Μάζα: Σε προχωρημένα στάδια, ο ασθενής ή ο γιατρός μπορεί να νιώσει έναν όγκο στην κοιλιά.

  • Ναυτία, Εμετό ή Πρώιμο Κορεσμό: Ο ασθενής νιώθει ότι χορταίνει πολύ γρήγορα μετά από λίγες μπουκιές φαγητού.

Πώς Γίνεται η Διάγνωση;

Η διαγνωστική προσέγγιση περιλαμβάνει:

  1. Ενδοσκόπηση (Γαστροσκόπηση ή Κολονοσκόπηση): Αποκαλύπτει μια μάζα που προβάλλει κάτω από τον φυσιολογικό βλεννογόνο (υποβλεννογόνιος όγκος).

  2. Ενδοσκοπικό Υπερηχογράφημα (EUS): Η πλέον εξειδικευμένη εξέταση που επιτρέπει να δούμε από ποιο ακριβώς στρώμα του τοιχώματος ξεκινά ο όγκος και να πάρουμε στοχευμένη βιοψία μέσω βελόνας (FNA).

  3. Αξονική Τομογραφία (CT) Άνω και Κάτω Κοιλίας: Απαραίτητη για τον καθορισμό του ακριβούς μεγέθους του όγκου, της σχέσης του με τα γύρω όργανα και τον αποκλεισμό μεταστάσεων.

Χειρουργική Αντιμετώπιση: Ο Ακρογωνιαίος Λίθος της Θεραπείας

Για όλα τα εντοπισμένα GIST που έχουν μέγεθος άνω των 2 εκατοστών, καθώς και για μικρότερα που παρουσιάζουν ύποπτα χαρακτηριστικά, η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί τη μοναδική θεραπεία εκλογής.

Στόχος του χειρουργού είναι η ριζική εξαίρεση του όγκου με υγιή όρια (R0 εκτομή), χωρίς όμως να σπάσει η κάψουλα του όγκου κατά τη διάρκεια των χειρισμών, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε διασπορά των κυττάρων στην κοιλιά.

  • Στον στόμαχο, πραγματοποιείται συνήθως μια σφηνοειδής γαστρεκτομή (αφαίρεση του τμήματος του στομάχου που φέρει τον όγκο).

  • Στο έντερο, γίνεται τμηματική εντερεκτομή και επανένωση (αναστόμωση) του εντέρου.

Ευτυχώς, σε αντίθεση με τον κλασικό καρκίνο, τα GIST σπάνια δίνουν μεταστάσεις στους λεμφαδένες, επομένως δεν απαιτείται εκτεταμένος λεμφαδενικός καθαρισμός, γεγονός που κάνει την επέμβαση πιο περιορισμένη και ασφαλή. Πολλές από αυτές τις επεμβάσεις μπορούν πλέον να γίνουν λαπαροσκοπικά, προσφέροντας στον ασθενή ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο και ταχύτατη ανάρρωση.

Σε περιπτώσεις πολύ μεγάλων ή μεταστατικών όγκων, η χειρουργική συνδυάζεται με στοχευμένη μοριακή θεραπεία (λήψη ειδικών χαπιών, όπως το Imatinib/Glivec), η οποία έχει επαναστατήσει τη θεραπεία της νόσου τα τελευταία χρόνια.

FAQ

  1. Είναι το GIST καρκίνος; Τα GIST θεωρούνται όγκοι με "κακοήθη δυναμικό". Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και ένας όγκος που φαίνεται αρχικά καλοήθης, αν αφεθεί, μπορεί να αναπτυχθεί και να συμπεριφερθεί ως καρκίνος. Γι' αυτό αντιμετωπίζονται πάντα με μεγάλη προσοχή και χειρουργούνται.

  2. Χρειάζεται χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία μετά το χειρουργείο; Όχι, τα GIST είναι ανθεκτικά στην κλασική χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία. Αν ο όγκος είχε μεγάλο μέγεθος ή υψηλό ρυθμό πολλαπλασιασμού, χορηγείται στοχευμένη θεραπεία με ειδικά χάπια (αναστολείς της τυροσινικής κινάσης) για 1 έως 3 χρόνια προληπτικά.

  3. Ποια είναι η πρόγνωση μετά την αφαίρεση ενός GIST; Για μικρά GIST στομάχου που αφαιρέθηκαν πλήρως με υγιή όρια, η πρόγνωση είναι εξαιρετική, με τα ποσοστά πλήρους ίασης να αγγίζουν το 95%. Η τακτική παρακολούθηση με αξονικές τομογραφίες είναι απαραίτητη για τα επόμενα χρόνια.


Για περισσότερες πληροφορίες

Στρωματικοί Όγκοι Πεπτικού (GIST): Διάγνωση & Θεραπεία | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Πολύποδες Χοληδόχου Κύστης: Πότε Υπάρχει Κίνδυνος Κακοήθους Εξαλλαγής και Πότε Απαιτείται Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή; | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Πολύποδες Χοληδόχου Κύστης: Κίνδυνοι & Χολοκυστεκτομή | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός
Πολύποδες Χοληδόχου Κύστης: Κίνδυνοι & Χολοκυστεκτομή | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης αποτελούν ένα εξαιρετικά συχνό εύρημα στις μέρες μας, καθώς ανακαλύπτονται τυχαία κατά τη διάρκεια ενός απλού υπερηχογραφήματος κοιλίας για άλλους λόγους. Στην πλειονότητά τους είναι καλοήθεις, ωστόσο η ανεύρεσή τους προκαλεί έντονο άγχος στους ασθενείς σχετικά με την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου αναλύει τα κριτήρια επικινδυνότητας και ξεκαθαρίζει πότε απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Τι Είναι οι Πολύποδες στη Χολή και Ποιες οι Κατηγορίες τους;

Ο πολύποδας είναι μια προεξοχή (μόρφωμα) που αναπτύσσεται στο εσωτερικό τοίχωμα (βλεννογόνο) της χοληδόχου κύστης. Διακρίνονται σε δύο κύριες κατηγορίες:

  1. Ψευδοπολύποδες ή Χοληστερινικοί Πολύποδες (Καλοήθεις): Αποτελούν το 60-90% των περιπτώσεων. Είναι ουσιαστικά εναποθέσεις χοληστερόλης στο τοίχωμα της χολης. Είναι πάντοτε καλοήθεις, συνήθως πολλαπλοί και μικρού μεγέθους (κάτω από 5-10 χιλιοστά).

  2. Αληθείς Πολύποδες (Αδενώματα): Πρόκειται για πραγματικούς νεοπλασματικούς ιστούς. Αν και αρχικά είναι καλοήθεις, οι αληθείς πολύποδες έχουν τη δυναμική να εξελιχθούν σε καρκίνο της χοληδόχου κύστης (κακοήθης εξαλλαγή) με την πάροδο των ετών.

Τα Κριτήρια Επικινδυνότητας: Πότε Σημαίνει «Συναγερμός»;

Επειδή η βιοψία του πολύποδα μπορεί να γίνει μόνο αφού αφαιρεθεί ολόκληρη η χολή, ο χειρουργός βασίζεται σε συγκεκριμένα διεθνή κριτήρια για να εκτιμήσει τον κίνδυνο κακοήθειας:

  • Το Μέγεθος (Ο πιο κρίσιμος παράγοντας): Πολύποδες με διάμετρο άνω των 10 χιλιοστών (1 εκατοστό) έχουν υψηλό κίνδυνο κακοήθειας και αποτελούν απόλυτη ένδειξη για χειρουργείο. Πολύποδες μεταξύ 6-9 χιλιοστών θεωρούνται οριακοί, ενώ κάτω από 5 χιλιοστά είναι σχεδόν πάντα ασφαλείς.

  • Ο Ρυθμός Ανάπτυξης: Αν σε επαναληπτικά υπερηχογραφήματα ο πολύποδας δείχνει γρήγορη αύξηση μεγέθους, πρέπει να αφαιρείται.

  • Η Μορφολογία: Οι πολύποδες που είναι «άμισχοι» (έχουν δηλαδή φαρδιά βάση και είναι κολλημένοι στο τοίχωμα, χωρίς "κοτσάνι") είναι πιο ύποπτοι.

  • Η Ηλικία του Ασθενούς: Ασθενείς άνω των 50 ή 60 ετών με πολύποδες χολής διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εξαλλαγής.

  • Συνύπαρξη Χολολιθίασης: Αν ο πολύποδας συνυπάρχει με πέτρες στη χολή, η χειρουργική αφαίρεση συνιστάται ακόμη και για μικρότερο μέγεθος πολυπόδων.

Συμπτώματα και Διάγνωση

Στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι πολύποδες είναι τελείως ασυμπτωματικοί. Σπάνια, αν ένας πολύποδας βρίσκεται κοντά στο στόμιο (συστολή) της χολής, μπορεί να εμποδίσει τη ροή της χολής και να προκαλέσει συμπτώματα παρόμοια με της χολολιθίασης: πόνο κάτω από τις δεξιές πλευρές (δεξιό υποχόνδριο), ναυτία ή δυσπεψία μετά από λιπαρά γεύματα.

Η βασική εξέταση εκλογής για τη διάγνωση και την παρακολούθησή τους είναι το υπερηχογράφημα άνω κοιλίας. Σε αμφίβολες περιπτώσεις μεγάλων πολυπόδων, μπορεί να απαιτηθεί μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) ή ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS).

Η Θεραπευτική Προσέγγιση

  • Συντηρητική Παρακολούθηση: Για μικρούς, ασφαλείς πολύποδες (<6-9 χιλιοστά) χωρίς συμπτώματα, συστήνεται επανέλεγχος με υπερηχογράφημα κάθε 6 ή 12 μήνες για τη διασφάλιση της σταθερότητάς τους.

  • Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή: Όταν πληρούνται τα κριτήρια κινδύνου (μέγεθος >10mm, ταχεία αυξητική τάση, συμπτώματα), η λύση είναι η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης. Η επέμβαση γίνεται λαπαροσκοπικά, μέσα από 3-4 μικρές οπές, είναι ανώδυνη, προσφέρει άμεση ανάρρωση (εξιτήριο την επόμενη ή την ίδια ημέρα) και εξαλείφει οριστικά τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

FAQ

  1. Μπορεί ένας πολύποδας στη χολή να εξαφανιστεί με φάρμακα ή διατροφή; Οι αληθείς πολύποδες (αδενώματα) δεν εξαφανίζονται ποτέ. Αντίθετα, οι μικροί χοληστερινικοί ψευδοπολύποδες μπορεί μερικές φορές να αποκολληθούν μόνοι τους ή να μειωθούν σε μέγεθος αν ο ασθενής ακολουθήσει μια αυστηρά χαμηλή σε λιπαρά διατροφή, αλλά αυτό είναι σπάνιο.

  2. Αν αφαιρέσω τη χολή μου λόγω πολύποδα, θα έχω πρόβλημα στην πέψη; Όχι, το συκώτι συνεχίζει να παράγει χολή κανονικά, η οποία πλέον ρέει απευθείας στο έντερο. Μετά από μια σύντομη περίοδο προσαρμογής λίγων εβδομάδων (όπου αποφεύγονται τα βαριά λιπαρά φαγητά), ο ασθενής επιστρέφει σε μια πλήρως φυσιολογική διατροφή.

  3. Ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης είναι συχνός; Είναι μια σχετικά σπάνια αλλά εξαιρετικά επιθετική μορφή καρκίνου. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, η παγκόσμια ιατρική κοινότητα είναι πολύ αυστηρή με την αφαίρεση των πολυπόδων που ξεπερνούν το 1 εκατοστό, λειτουργώντας καθαρά προληπτικά.

  4. Κάθε πόσο πρέπει να κάνω υπέρηχο αν έχω μικρό πολύποδα; Η γενική οδηγία είναι να γίνεται ένας επανέλεγχος στους 6 μήνες μετά την πρώτη διάγνωση. Αν ο πολύποδας παραμένει σταθερός, ο έλεγχος επαναλαμβάνεται μία φορά το χρόνο.


Για περισσότερες πληροφορίες

Πολύποδες Χοληδόχου Κύστης: Κίνδυνοι & Χολοκυστεκτομή | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Πέμπτη 28 Μαΐου 2026

Τοξική Πολυοζώδης Βρογχοκήλη και Υπερθυρεοειδισμός: Όταν ο Θυρεοειδής Μεγαλώνει Ανεξέλεγκτα | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Τοξική Πολυοζώδης Βρογχοκήλη & Υπερθυρεοειδισμός | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός
Τοξική Πολυοζώδης Βρογχοκήλη & Υπερθυρεοειδισμός | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη (επίσης γνωστή ως νόσος του Plummer) αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη αιτία εμφάνισης υπερθυρεοειδισμού παγκοσμίως, μετά τη νόσο του Graves, και την κύρια αιτία σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας ή σε περιοχές με χρόνια έλλειψη ιωδίου. Χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα (βρογχοκήλη) και την παρουσία πολλαπλών όζων, ορισμένοι εκ των οποίων αυτονομούνται. Αυτό σημαίνει ότι ξεφεύγουν από τον έλεγχο του εγκεφάλου και αρχίζουν να παράγουν τεράστιες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών, προκαλώντας σοβαρή "τοξικότητα" στον οργανισμό. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου παρουσιάζει τα συμπτώματα, τους κινδύνους και την οριστική χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης.

Πώς Αναπτύσσεται η Τοξική Πολυοζώδης Βρογχοκήλη;

Η πάθηση αποτελεί την εξέλιξη μιας απλής, μη τοξικής πολυοζώδους βρογχοκήλης σε βάθος πολλών ετών. Αρχικά, ο θυρεοειδής διογκώνεται ομοιόμορφα και δημιουργεί όζους λόγω γενετικών παραγόντων ή έλλειψης ιωδίου. Με την πάροδο του χρόνου (συνήθως μετά την ηλικία των 50-60 ετών), ένας ή περισσότεροι από αυτούς τους όζους υφίστανται μεταλλάξεις και γίνονται «θερμοί» ή «αυτόνομοι». Αγνοούν πλήρως τις εντολές της υπόφυσης (TSH) και εκκρίνουν ανεξέλεγκτα θυρεοειδικές ορμόνες (Τ3 και Τ4) στην κυκλοφορία του αίματος, οδηγώντας στον λεγόμενο κλινικό υπερθυρεοειδισμό.

Τα Συμπτώματα: Η Επιβάρυνση του Οργανισμού και της Καρδιάς

Τα συμπτώματα της τοξικής πολυοζώδους βρογχοκήλης αναπτύσσονται αργά και σταδιακά, γι' αυτό και συχνά οι ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας τα αποδίδουν απλώς στα γηρατειά. Τα κυριότερα περιλαμβάνουν:

  • Καρδιαγγειακές Διαταραχές: Ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών (φτερούγισμα στο στήθος) και, το πιο επικίνδυνο, εμφάνιση Κολπικής Μαρμαρυγής (μιας σοβαρής αρρυθμίας που αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου).

  • Απώλεια Βάρους: Ο ασθενής χάνει κιλά παρόλο που η όρεξή του είναι αυξημένη, λόγω της κατακόρυφης αύξησης του μεταβολισμού.

  • Νευρικότητα και Τρόμος: Έντονο άγχος, ευερεθιστότητα, αϋπνία και λεπτός τρόμος (τρέμουλο) στα χέρια.

  • Δυσανεξία στη Ζέστη: Έντονη εφίδρωση και αίσθημα ζέστης ακόμη και σε δροσερό περιβάλλον.

  • Μυϊκή Αδυναμία: Εύκολη κόπωση, ειδικά στους μυς των μηρών και των βραχιόνων (δυσκολία στο ανέβασμα της σκάλας).

  • Τοπικά Πιεστικά Φαινόμενα: Λόγω του μεγάλου μεγέθους της βρογχοκήλης, εμφανίζεται ορατή διόγκωση στο λαιμό, αίσθημα βάρους, δυσκολία στην κατάποση ή δύσπνοια.

Διάγνωση: Πώς Επιβεβαιώνεται η Νόσος;

  1. Εξετάσεις Αίματος: Δείχνουν πολύ χαμηλά ή μηδενικά επίπεδα TSH και αυξημένες τιμές ελεύθερης Τ3 ή/και FT4.

  2. Υπερηχογράφημα Θυρεοειδούς: Αποτυπώνει με ακρίβεια τη συνολική διόγκωση του αδένα, τον αριθμό, το μέγεθος και τη δομή των διάσπαρτων όζων.

  3. Σπινθηρογράφημα Θυρεοειδούς (με Ραδιενεργό Ιώδιο ή Τεχνήτιο): Είναι η εξέταση που θέτει τη σφραγίδα της διάγνωσης. Δείχνει μια χαρακτηριστική εικόνα «κηλίδων»: οι αυτόνομοι όζοι εμφανίζονται ως έντονα φωτεινές περιοχές («θερμοί όζοι» που προσλαμβάνουν όλο το ραδιοφάρμακο), ενώ ο υπόλοιπος υγιής θυρεοειδικός ιστός εμφανίζεται κατασταλμένος («ψυχρός»).

Θεραπευτικές Επιλογές: Γιατί το Χειρουργείο Είναι η Οριστική Λύση;

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει αρχικά τη χορήγηση αντιθυρεοειδικών φαρμάκων (π.χ. μεθιμαζόλη) για να μπλοκαριστεί η παραγωγή των ορμονών και να επανέλθει ο ασθενής σε κατάσταση "ευθυρεοειδισμού" (φυσιολογικές ορμόνες). Ωστόσο, τα φάρμακα αυτά δεν θεραπεύουν τη νόσο· με τη διακοπή τους, ο υπερθυρεοειδισμός υποτρεπει άμεσα.

Οι δύο οριστικές θεραπείες είναι:

  • Θεραπεία με Ραδιενεργό Ιώδιο (I-131): Καταστρέφει τους υπερλειτουργικούς όζους. Εφαρμόζεται κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς με σοβαρά συνοδά προβλήματα υγείας που καθιστούν αδύνατη τη γενική αναισθησία. Έχει όμως το μειονέκτημα ότι δεν μειώνει άμεσα το μέγεθος της βρογχοκήλης και κρύβει κίνδυνο φλεγμονής (ακτινική θυρεοειδίτιδα).

  • Χειρουργική Επέμβαση (Ολική Θυρεοειδεκτομή): Αποτελεί τη θεραπεία εκλογής (gold standard). Με την αφαίρεση ολόκληρου του αδένα:

    1. Θεραπεύεται ακαριαία και οριστικά ο υπερθυρεοειδισμός.

    2. Εξαφανίζονται αμέσως όλα τα πιεστικά συμπτώματα στο λαιμό (δύσπνοια, δυσκαταποσία).

    3. Αποκλείεται η πιθανότητα συνύπαρξης κρυφού καρκίνου (καθώς οι "ψυχροί" όζοι που βρίσκονται ανάμεσα στους θερμούς μπορεί να κρύβουν κακοήθεια σε ποσοστό έως 5-10%).

FAQ

  1. Μπορεί η τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη να προκαλέσει εξόφθαλμο (μάτια που προεξέχουν); Όχι. Ο εξόφθαλμος (θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια) είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου του Graves (που είναι αυτοάνοση πάθηση). Στην τοξική πολυοζώδη βρογχοκήλη δεν υπάρχουν οφθαλμικές εκδηλώσεις.

  2. Πόσο επικίνδυνος είναι ο υπερθυρεοειδισμός αν μείνει χωρίς θεραπεία; Είναι εξαιρετικά επικίνδυνος, ειδικά για το καρδιαγγειακό σύστημα. Μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια, σοβαρές αρρυθμίες και οστεοπόρωση (λόγω αυξημένης απώλειας ασβεστίου από τα οστά). Η πιο βαριά, απειλητική για τη ζωή επιπλοκή είναι η θυρεοτοξική κρίση, που χαρακτηρίζεται από ακραία ταχυκαρδία, υψηλό πυρετό και παραλήρημα.

  3. Υπάρχει κίνδυνος κατά το χειρουργείο λόγω του υπερθυρεοειδισμού; Ναι, αν ο ασθενής χειρουργηθεί ενώ οι ορμόνες του είναι πολύ υψηλές, υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης θυρεοτοξικής κρίσης κατά τη διάρκεια της νάρκωσης. Για το λόγο αυτό, ο χειρουργός σε συνεργασία με τον ενδοκρινολόγο φροντίζουν πάντα να ρυθμίζουν πλήρως τις ορμόνες με φάρμακα πριν το χειρουργείο.

  4. Μετά το χειρουργείο θα υποχωρήσουν οι καρδιακές αρρυθμίες; Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αποκατάσταση των ορμονών σε φυσιολογικά επίπεδα οδηγεί σε πλήρη υποχώρηση της ταχυκαρδίας. Εάν έχει εγκατασταθεί χρόνια κολπική μαρμαρυγή λόγω ηλικίας, η αντιμετώπισή της γίνεται πολύ πιο εύκολη και αποτελεσματική από τον καρδιολόγο μετά την αφαίρεση του θυρεοειδούς.


Για περισσότερες πληροφορίες

Τοξική Πολυοζώδης Βρογχοκήλη & Υπερθυρεοειδισμός | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Ολική Θυρεοειδεκτομή με Νευροδιεγέρτη (Neuromonitoring): Πώς Εξασφαλίζεται η Απόλυτη Προστασία της Φωνής | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Θυρεοειδεκτομή με Νευροδιεγέρτη: Προστασία της Φωνής | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός
Θυρεοειδεκτομή με Νευροδιεγέρτη: Προστασία της Φωνής | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί τη μοναδική οριστική θεραπεία για τον καρκίνο του θυρεοειδούς, τις μεγάλες βρογχοκήλες και τους ύποπτους όζους. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος και πιο συχνός φόβος των ασθενών που πρόκειται να υποβληθούν σε αυτή την επέμβαση είναι η πιθανότητα αλλαγής ή απώλειας της φωνής τους (βραχνάδα, αδυναμία έντασης ή αφωνία). Ο φόβος αυτός είναι απόλυτα δικαιολογημένος, καθώς ο θυρεοειδής αδένας βρίσκεται σε άμεση ανατομική επαφή με τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα, τα οποία ελέγχουν την κίνηση των φωνητικών χορδών. Στη σύγχρονη χειρουργική, η ενσωμάτωση του Νευροδιεγέρτη (Intraoperative Neuromonitoring - IONM) έχει φέρει επανάσταση, εκμηδενίζοντας τον κίνδυνο αυτό. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου εξηγεί πώς λειτουργεί αυτή η κορυφαία τεχνολογία ασφάλειας.

Η Ανατομική Πρόκληση: Θυρεοειδής και Λαρυγγικά Νεύρα

Ο θυρεοειδής αδένας «αγκαλιάζει» την τραχεία. Ακριβώς πίσω από τους δύο λοβούς του θυρεοειδούς διέρχονται δύο εξαιρετικά λεπτά και ευαίσθητα νεύρα, τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα (δεξί και αριστερό). Τα νεύρα αυτά δίνουν την εντολή στις φωνητικές χορδές να ανοιγοκλείνουν, επιτρέποντας την ομιλία, το τραγούδι, αλλά και την απρόσκοπτη αναπνοή.

Κατά τη διάρκεια της αφαίρεσης του αδένα, ο χειρουργός πρέπει να αποκολλήσει τον θυρεοειδή από αυτά τα νεύρα. Εάν ένα νεύρο τραυματιστεί, κοπεί ή υποστεί ισχαιμία από τη θερμότητα των εργαλείων, η αντίστοιχη φωνητική χορδή παραλύει (ετερόπλευρη παράλυση), προκαλώντας επίμονη βραχνάδα και αδυναμία ομιλίας. Στη σπάνια περίπτωση που τραυματιστούν και τα δύο νεύρα (αμφοτερόπλευρη παράλυση), οι φωνητικές χορδές κλείνουν εντελώς, προκαλώντας οξεία ασφυξία που απαιτεί επείγουσα τραχειοστομία.

Τι Είναι ο Νευροδιεγέρτη (Neuromonitoring) και Πώς Λειτουργεί;

Ο νευροδιεγέρτης είναι μια προηγμένη ηλεκτρονική συσκευή ενδοχειρουργικής παρακολούθησης που λειτουργεί ως «ραντάρ» για τον χειρουργό.

  • Η Διαδικασία: Κατά την εισαγωγή στην αναισθησία, τοποθετείται ένας ειδικός ενδοτραχειακός σωλήνας που φέρει ενσωματωμένα ηλεκτρόδια τα οποία εφάπτονται στις φωνητικές χορδές του ασθενούς.

  • Ο Εντοπισμός: Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, ο χειρουργός χρησιμοποιεί μια ειδική, λεπτή λαβίδα (στυλεό διέγερσης) η οποία εκπέμπει ένα ελάχιστο, απολύτως ασφαλές ηλεκτρικό ρεύμα.

  • Το Σήμα: Όταν ο χειρουργός πλησιάζει στο νεύρο, ο νευροδιεγέρτης το εντοπίζει (ακόμη κι αν αυτό είναι κρυμμένο κάτω από φλεγμονώδεις ιστούς ή όγκους) και μετατρέπει το ηλεκτρικό ερέθισμα σε οπτικό σήμα (κυματομορφή στην οθόνη) και ηχητικό σήμα (χαρακτηριστικό ήχο).

Τα Μοναδικά Πλεονεκτήματα της Χρήσης Νευροδιεγέρτη

Η χρήση του neuromonitoring προσφέρει ανεκτίμητα οφέλη, καθιστώντας την επέμβαση πρότυπο ασφάλειας:

  1. Χαρτογράφηση Ανατομικών Παραλλαγών: Σε πολλούς ασθενείς, τα νεύρα δεν ακολουθούν την τυπική ανατομική πορεία ή χωρίζονται σε πολλούς κλάδους. Ο νευροδιεγέρτης βοηθά στην πλήρη χαρτογράφησή τους.

  2. Ασφάλεια σε Επανεπεμβάσεις: Σε χειρουργεία για υποτροπή καρκίνου ή βρογχοκήλης, η ύπαρξη προηγούμενων ουλών και συμφύσεων καθιστά τα νεύρα σχεδόν αόρατα με γυμνό μάτι. Εδώ, ο νευροδιεγέρτης είναι κυριολεκτικά σωτήριος.

  3. Πρόληψη Αμφοτερόπλευρης Παράλυσης (Staged Thyroidectomy): Εάν κατά τη διάρκεια της αφαίρεσης του πρώτου λοβού ο νευροδιεγέρτης δείξει ότι το σήμα του νεύρου εξασθένησε ή χάθηκε (ένδειξη παροδικού ερεθισμού), ο έμπειρος χειρουργός σταματά την επέμβαση και δεν προχωρά στον δεύτερο λοβό. Το χειρουργείο ολοκληρώνεται μετά από μερικές εβδομάδες, διασφαλίζοντας ότι ο ασθενής δεν θα κινδυνεύσει ποτέ με απώλεια αναπνοής.

  4. Ιδανικό για Επαγγελματίες Φωνής: Δάσκαλοι, τραγουδιστές, δικηγόροι και ηθοποιοί έχουν πλέον τη σιγουριά ότι η ποιότητα και η χροιά της φωνής τους θα παραμείνουν αναλλοίωτες.

FAQ

  1. Η χρήση του νευροδιεγέρτη αντικαθιστά την εμπειρία του χειρουργού; Σε καμία περίπτωση. Ο νευροδιεγέρτης είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο, αλλά δεν χειρουργεί μόνος του. Η γνώση της ανατομίας, η λεπτότητα των χειρισμών και η οπτική αναγνώριση του νεύρου από έναν εξειδικευμένο χειρουργό παραμένουν οι σημαντικότεροι παράγοντες για την επιτυχία της επέμβασης.

  2. Υπάρχει περίπτωση να ξυπνήσω βραχνιασμένος παρόλο που χρησιμοποιήθηκε νευροδιεγέρτης; Ναι, αλλά είναι κάτι παροδικό. Σε ένα μικρό ποσοστό, το νεύρο μπορεί απλώς να "κουραστεί" ή να ερευνήσει λόγω των έλξεων κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, ακόμη και με φυσιολογικό σήμα στο τέλος. Αυτή η ήπια βραχνάδα υποχωρεί πλήρως μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες με τη βοήθεια αντιφλεγμονωδών.

  3. Τι είναι το "άνω λαρυγγικό νεύρο" και προστατεύεται από τη συσκευή; Το άνω λαρυγγικό νεύρο είναι υπεύθυνο για τις υψηλές συχνότητες (ψιλές νότες) και την ένταση της φωνής. Οι σύγχρονες συσκευές neuromonitoring επιτρέπουν και τον έλεγχο του εξωτερικού κλάδου αυτού του νεύρου, προσφέροντας ολοκληρωμένη προστασία.

  4. Έχει επιπλέον κινδύνους ή παρενέργειες για τον ασθενή ο νευροδιεγέρτης; Απολύτως κανέναν. Το ηλεκτρικό ρεύμα που χρησιμοποιείται είναι απειροελάχιστο (mA) και δεν προκαλεί καμία βλάβη στους ιστούς, στα νεύρα ή στην καρδιακή λειτουργία του ασθενούς.


Για περισσότερες πληροφορίες

Θυρεοειδεκτομή με Νευροδιεγέρτη: Προστασία της Φωνής | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας.Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Όζοι Θυρεοειδούς και Καρκίνος: Πότε μια Διογκωμένη Μάζα στο Λαιμό Απαιτεί Χειρουργική Αφαίρεση (Θυρεοειδεκτομή); | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Όζοι Θυρεοειδούς & Καρκίνος: Πότε Χρειάζεται Χειρουργείο; | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός
Όζοι Θυρεοειδούς & Καρκίνος: Πότε Χρειάζεται Χειρουργείο; | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Οι όζοι του θυρεοειδούς αδένα αποτελούν ένα από τα συχνότερα κλινικά ευρήματα στην καθημερινή ιατρική πράξη. Υπολογίζεται ότι με τη χρήση του σύγχρονου υπερηχογραφήματος υψηλής ευκρίνειας, όζοι ανιχνεύονται σε περισσότερο από το 50-60% του γενικού πληθυσμού, με σαφή επικράτηση στις γυναίκες. Στη συντριπτική τους πλειονότητα (περίπου 90-95%), οι όζοι αυτοί είναι καλοήθεις. Ωστόσο, το βασικό κλινικό ερώτημα που προκύπτει αμέσως μετά τη διάγνωση και προκαλεί έντονο άγχος στους ασθενείς είναι: «Μήπως αυτός ο όζος κρύβει καρκίνο και πότε πρέπει να χειρουργηθώ;» Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου αναλύει τα κριτήρια αξιολόγησης και τις ενδείξεις για ασφαλή χειρουργική αντιμετώπιση. 

Τι Είναι οι Όζοι Θυρεοειδούς και Πώς Εκδηλώνονται;

Ο όζος θυρεοειδούς είναι μια εντοπισμένη διόγκωση (μάζα) εντός του θυρεοειδούς αδένα, η οποία δημιουργείται από την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή των κυττάρων του. Οι όζοι μπορεί να είναι συμπαγείς, κυστικοί (γεμάτοι υγρό) ή μικτοί.

Οι περισσότεροι όζοι είναι μικροί και εντελώς ασυμπτωματικοί, με αποτέλεσμα να ανακαλύπτονται τυχαία κατά τη διάρκεια ενός υπερηχογραφήματος τραχήλου ή μιας ψηλάφησης στο πλαίσιο ενός check-up. Ωστόσο, όταν ένας όζος μεγαλώσει αρκετά, μπορεί να γίνει ορατός ως εξόγκωμα στο λαιμό ή να προκαλέσει πιεστικά συμπτώματα, όπως:

  • Δυσκαταποσία (δυσκολία στην κατάποση στερεών ή υγρών τροφών).

  • Δύσπνοια (αίσθημα ασφυξίας ή δυσκολία στην αναπνοή, ειδικά στην ύπτια θέση).

  • Επίμονος βήχας ή αίσθημα "κόμπου" στο λαιμό.

  • Βραχνάδα (βράγχος φωνής), αν ο όγκος πιέζει τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα.

Η Διαγνωστική Προσέγγιση: Πώς Ξεχωρίζει η Καλοήθεια από την Κακοήθεια;

Για την αξιολόγηση ενός όζου και τον αποκλεισμό του καρκίνου του θυρεοειδούς, ακολουθείται μια συγκεκριμένη διαγνωστική αλυσίδα:

  1. Υπερηχογράφημα Τραχήλου: Είναι η εξέταση-κλειδί. Ο ακτινολόγος αξιολογεί τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του όζου βάσει του διεθνούς συστήματος TI-RADS. Ύποπτα (ύποπτα για κακοήθεια) υπερηχογραφικά στοιχεία θεωρούνται η υποηχογένεια, τα ανώμαλα όρια, η παρουσία μικροαποτιτανώσεων (μικρά άλατα ασβεστίου), η αυξημένη εσωτερική αιμάτωση και το σχήμα (πιο ψηλός παρά φαρδύς όζος).

  2. Ορμονικός Έλεγχος: Εξετάσεις αίματος (TSH, FT3, FT4) για να διαπιστωθεί αν ο όζος είναι "ψυχρός" (δεν παράγει ορμόνες - έχει μεγαλύτερη πιθανότητα κακοήθειας) ή "θερμός" (υπερλειτουργικός, προκαλεί υπερθυρεοειδισμό και είναι σχεδόν πάντα καλοήθης). Επίσης, ελέγχεται η Καλσιτονίνη (CT), που αποτελεί ειδικό δείκτη για το μυελοειδές καρκίνωμα.

  3. Παρακέντηση διά Λεπτής Βελόνης (FNA - Fine Needle Aspiration): Πρόκειται για την πιο αξιόπιστη μέθοδο. Υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση, αναρροφώνται κύτταρα από τον όζο και εξετάζονται στο μικροσκόπιο (κυτταρολογική εξέταση) βάσει του συστήματος Bethesda (Κατηγορίες Ι έως VI).

Πότε Είναι Απαραίτητη η Χειρουργική Επέμβαση (Ολική Θυρεοειδεκτομή);

Η απόφαση για χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα λαμβάνεται με βάση τα αποτελέσματα των παραπάνω εξετάσεων. Οι απόλυτες ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν:

  • Επιβεβαιωμένος ή Ύποπτος Καρκίνος (Bethesda V και VI): Εάν η FNA δείξει θηλώδες, θυλακιώδες, μυελοειδές ή αναπλαστικό καρκίνωμα.

  • Ύποπτη Κυτταρολογία (Bethesda III και IV): Περιπτώσεις με άτυπα κύτταρα ή θυλακιώδη νεοπλάσματα, όπου η πιθανότητα κακοήθειας κυμαίνεται μεταξύ 15-45% και η οριστική διάγνωση μπορεί να δοθεί μόνο ιστολογικά μετά την αφαίρεση.

  • Μεγάλο Μέγεθος (Πιεστικά Συμπτώματα): Όζοι μεγαλύτεροι από 3-4 εκατοστά, ακόμη και με καλοήθη FNA, οι οποίοι πιέζουν την τραχεία ή τον οισοφάγο προκαλώντας δύσπνοια ή δυσκαταποσία.

  • Καταδυόμενη ή Τοξική Βρογχοκήλη: Όταν ο θυρεοειδής επεκτείνεται πίσω από το στέρνο (μέσα στο θώρακα) ή όταν υπάρχουν πολλαπλοί όζοι που προκαλούν ανεξέλεγκτο υπερθυρεοειδισμό.

  • Ταχεία Αύξηση Μεγέθους: Όζοι που μεγαλώνουν γρήγορα κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, εγείροντας υποψίες επιθετικής συμπεριφοράς.

Η Επέμβαση: Ολική Θυρεοειδεκτομή

Η σύγχρονη θεραπεία εκλογής είναι η Ολική Θυρεοειδεκτομή (αφαίρεση ολόκληρου του αδένα). Η παλαιότερη πρακτική της αφαίρεσης μόνο του ενός λοβού (λοβεκτομή) εφαρμόζεται πλέον σε πολύ επιλεγμένες περιπτώσεις μικρών, μονήρων, χαμηλού κινδύνου καρκινωμάτων.

Η επέμβαση διενεργείται μέσω μιας μικρής, αισθητικής οριζόντιας τομής στη βάση του τραχήλου. Με τη χρήση σύγχρονων χειρουργικών εργαλείων (υπερηχητικά μαχαίρια) και συστημάτων μεγέθυνσης, η απώλεια αίματος είναι μηδενική. Σε περιπτώσεις επιβεβαιωμένου καρκίνου με διόγκωση των λεμφαδένων του λαιμού, η επέμβαση συνδυάζεται με Λεμφαδενικό Καθαρισμό Τραχήλου για την πλήρη εκρίζωση της νόσου.


FAQ

  1. Αν αφαιρέσω τον θυρεοειδή μου, θα παίρνω φάρμακα για πάντα; Ναι, μετά την ολική θυρεοειδεκτομή ο οργανισμός δεν μπορεί πλέον να παράγει θυρεοειδικές ορμόνες. Ο ασθενής λαμβάνει καθημερινά, διά βίου, ένα μικρό χάπι υποκατάστασης (λεβοθυροξίνη) το πρωί. Η ρύθμιση της δόσης γίνεται εύκολα από τον ενδοκρινολόγο και ο ασθενής έχει μια απολύτως φυσιολογική ζωή.

  2. Πόσο ασφαλής είναι η επέμβαση και ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές; Η θυρεοειδεκτομή στα χέρια ενός εξειδικευμένου χειρουργού ενδοκρινών αδένων είναι εξαιρετικά ασφαλής επέμβαση. Οι δύο κύριες (αλλά σπάνιες) επιπλοκές είναι ο παροδικός ή μόνιμος υποπαραθυρεοειδισμός (πτώση του ασβεστίου στο αίμα λόγω ερεθισμού των παραθυρεοειδών αδένων) και η κάκωση των παλίνδρομων λαρυγγικών νευρών, η οποία προλαμβάνεται πλήρως με τη χρήση νευροδιεγέρτη.

  3. Τι είναι η κατάταξη Bethesda στην FNA; Είναι ένα διεθνές σύστημα 6 κατηγοριών που αναγράφεται στο αποτέλεσμα της βιοψίας: Bethesda I (μη διαγνωστικό δείγμα), ΙΙ (καλοήθες - 95% ασφάλεια), ΙΙΙ (ατυπία απροσδιόριστης σημασίας), IV (θυλακιώδες νεόπλασμα), V (ύποπτο για κακοήθεια) και VI (κακοήθες).

  4. Η τομή στο λαιμό αφήνει μεγάλη ουλή; Όχι. Η σύγχρονη χειρουργική τεχνική χρησιμοποιεί μικρές τομές (3-5 εκ.) οι οποίες τοποθετούνται σε φυσιολογική πτυχή του δέρματος του λαιμού. Η σύγκλιση γίνεται με πλαστική ραφή (ενδοδερμική) και, μετά από λίγους μήνες, το σημάδι είναι σχεδόν αόρατο.


Για περισσότερες πληροφορίες

Όζοι Θυρεοειδούς & Καρκίνος: Πότε Χρειάζεται Χειρουργείο; | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Κατακλίσεις (Έλκη Πίεσης): Στάδια, Πρόληψη και ο Κρίσιμος Ρόλος του Χειρουργού στον Καθαρισμό και τη Θεραπεία τους | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Κατακλίσεις (Έλκη Πίεσης): Στάδια & Χειρουργικός Καθαρισμός | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός
Κατακλίσεις (Έλκη Πίεσης): Στάδια & Χειρουργικός Καθαρισμός | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Οι κατακλίσεις (διεθνώς γνωστές ως έλκη πίεσης) αποτελούν ένα από τα πιο σοβαρά, επώδυνα και σύνθετα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι κλινήρεις, ηλικιωμένοι ή παραπληγικοί ασθενείς. Πρόκειται για εντοπισμένες βλάβες του δέρματος και των υποκείμενων ιστών, οι οποίες προκαλούνται από την παρατεταμένη και συνεχή πίεση που ασκείται στα σημεία του σώματος που έρχονται σε επαφή με το στρώμα ή το αναπηρικό αμαξίδιο. Ο Αν. Καθηγητής Δημήτρης Φιλίππου παρουσιάζει έναν πλήρη οδηγό για τα στάδια της νόσου, τη σημασία της πρόληψης και τον καθοριστικό ρόλο του χειρουργού στην αντιμετώπιση των προχωρημένων ελκών. 

Πώς Δημιουργούνται οι Κατακλίσεις και Ποια τα Σημεία Υψηλού Κινδύνου;

Όταν ένας ασθενής παραμένει ακίνητος στην ίδια θέση, η συνεχής πίεση συμπιέζει τα μικρά αγγεία του δέρματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή της ροής του αίματος, την ισχαιμία και, τελικά, τη νέκρωση των ιστών.

Τα έλκη αναπτύσσονται κυρίως πάνω από οστικές προεξοχές, εκεί δηλαδή όπου το κόκκαλο πιέζει απευθείας το δέρμα:

  • Στην ύπτια θέση (ανάσκελα): Στον κόκκυγα (ιερό οστό), στις πτέρνες, στην ωμοπλάτη και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

  • Στην πλάγια θέση: Στους τροχαντήρες (γοφούς), στα γόνατα και στους αστραγάλους.

Τα 4 Στάδια των Κατακλίσεων

Η βαρύτητα μιας κατάκλισης ταξινομείται διεθνώς σε 4 στάδια:

  • Στάδιο 1: Το δέρμα είναι ανέπαφο, αλλά παρουσιάζει μια επίμονη ερυθρότητα (κοκκινίλα) που δεν ασπρίζει όταν την πιέζουμε με το δάχτυλο. Η περιοχή μπορεί να είναι ζεστή ή επώδυνη.

  • Στάδιο 2: Μερική απώλεια του πάχους του δέρματος. Εμφανίζεται ως ανοιχτό, ρηχό έλκος (πληγή) με κοκκινωπό πυθμένα, ή σαν φουσκάλα με υγρό που έχει σπάσει.

  • Στάδιο 3: Πλήρης απώλεια του δέρματος. Η πληγή βαθαίνει και το υποδόριο λίπος γίνεται ορατό. Μπορεί να υπάρχει νεκρωτικός ιστός (κίτρινος ή μαύρος) και "σπηλαιοποίηση" (κρυφά κανάλια κάτω από το δέρμα).

  • Στάδιο 4: Εκτεταμένη καταστροφή των ιστών. Το έλκος είναι πολύ βαθύ και αποκαλύπτει μυς, τένοντες ή ακόμα και το κόκκαλο. Ο κίνδυνος οστεομυελίτιδας (λοίμωξης του οστού) είναι τεράστιος.

Ο Χρυσός Κανόνας της Πρόληψης

Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία και βασίζεται στη σωστή φροντίδα από τους συγγενείς ή τους νοσηλευτές:

  1. Συχνή Αλλαγή Θέσης: Ο ασθενής πρέπει να γυρίζει (δεξιά, αριστερά, ανάσκελα) κάθε 2 ώρες απαρέγκλιτα.

  2. Ειδικά Στρώματα: Χρήση αεροστρώματος κατακλίσεων με αντλία εναλλασσόμενης πίεσης.

  3. Καθαριότητα και Ενυδάτωση: Το δέρμα πρέπει να διατηρείται πάντα καθαρό και στεγνό (άμεση αλλαγή πάνας σε ακράτεια) και να ενυδατώνεται με ειδικές κρέμες (όχι οινόπνευμα).

  4. Σωστή Διατροφή: Διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες, βιταμίνες και καλή ενυδάτωση, που βοηθούν στη διατήρηση της ελαστικότητας του δέρματος.

Ο Κρίσιμος Ρόλος του Χειρουργού: Χειρουργικός Καθαρισμός (Debridement)

Στα Στάδια 3 και 4, η πληγή καλύπτεται από νεκρώματα και μολυσμένους ιστούς που λειτουργούν ως «τροφή» για τα βακτήρια, εμποδίζοντας κάθε πιθανότητα επούλωσης και απειλώντας τον ασθενή με σήψη. Σε αυτό το σημείο, η παρέμβαση του χειρουργού είναι σωτήρια.

Ο Χειρουργικός Καθαρισμός (Debridement) πραγματοποιείται με τη χρήση εξειδικευμένων εργαλείων. Ο χειρουργός αφαιρεί σχολαστικά όλους τους νεκρούς, ινώδεις και μολυσμένους ιστούς, μέχρι να αποκαλυφθεί υγιής, αιματούμενος ιστός (ιστός κοκκίωσης). Η διαδικασία αυτή:

  • Εξαλείφει την εστία της μόλυνσης.

  • Επιτρέπει στα αντιβιοτικά και στα σύγχρονα επιθέματα να δράσουν αποτελεσματικά.

  • Ενεργοποιεί τους φυσικούς μηχανισμούς ανάπλασης του οργανισμού.

Σε πολύ προχωρημένες περιπτώσεις, εφαρμόζονται σύγχρονες τεχνολογίες όπως η Θεραπεία Αρνητικής Πίεσης (συσκευές VAC), που τοποθετούνται πάνω στην πληγή, ρουφούν τα εκκρίματα και επιταχύνουν θεαματικά το κλείσιμο του έλκους. Σε εξαιρετικά δύσκολες περιπτώσεις ο Καθηγητής εφαρμόζει πρώτος στην Ελλάδα μια πρωτοποριακή θεραπεία αυτόλογης μεταμόσχευσης.

FAQ

  1. Μπορεί μια κατάκλιση να προκαλέσει θάνατο; Δυστυχώς ναι. Αν μια κατάκλιση Σταδίου 3 ή 4 αφεθεί χωρίς χειρουργικό καθαρισμό, οι μικροοργανισμοί μπορούν να εισχωρήσουν στο αίμα, προκαλώντας βαριά σήψη και σηπτικό σοκ, καταστάσεις με εξαιρετικά υψηλά ποσοστά θνητότητας για τους εξασθενημένους ασθενείς.

  2. Πόσο συχνά πρέπει να αλλάζονται τα επιθέματα μετά τον καθαρισμό; Αυτό εξαρτάται από το βαθμό των εκκρίσεων της πληγής και το είδος του επιθέματος (υδροجيلώδη, αργιλικά, αφρώδη). Μπορεί να απαιτείται αλλαγή καθημερινά ή κάθε 2-3 ημέρες, πάντα υπό την καθοδήγηση του χειρουργού.

  3. Ο χειρουργικός καθαρισμός πονάει; Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι νεκρωτικοί ιστοί δεν έχουν αίσθηση πόνου. Ωστόσο, για την άνεση του ασθενούς, χρησιμοποιούνται τοπικά αναισθητικά τζελ ή σπρέι, και αν η πληγή είναι πολύ βαθιά, η διαδικασία μπορεί να γίνει με ελαφρά καταστολή (μέθη).

  4. Γιατί δεν κλείνει η πληγή παρόλο που βάζουμε ακριβά επιθέματα; Κανένα επίθεμα δεν μπορεί να δράσει αν πάνω στην πληγή υπάρχει έστω και λίγος νεκρωτικός ή μολυσμένος ιστός (μαύρη ή κίτρινη εσχάρα). Ο χειρουργικός καθαρισμός είναι το απαραίτητο πρώτο βήμα για να "δουλέψει" οποιοδήποτε θεραπευτικό επίθεμα.


Για περισσότερες πληροφορίες

Κατακλίσεις (Έλκη Πίεσης): Στάδια & Χειρουργικός Καθαρισμός | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519