Λαπαροσκοπική (TEP/TAPP) εναντίον Ανοιχτής Βουβωνοκήλης: Ποια Μέθοδος Είναι Καλύτερη και Γιατί; | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Λαπαροσκοπική ή Ανοιχτή Βουβωνοκήλη; Ποια είναι η Καλύτερη | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η βουβωνοκήλη αποτελεί την πιο συχνή μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 75% του συνόλου των κηλών. Εμφανίζεται ως μια διόγκωση στη βουβωνική χώρα (στα δεξιά ή αριστερά της εφήβαιας περιοχής) και προκαλείται όταν ένα ενδοκοιλιακό σπλάχνο –συνήθως τμήμα του εντέρου ή επίπλουν– προεξέχει μέσα από ένα εξασθενημένο σημείο ή χάσμα των μυϊκών στρωμάτων.

Καθώς η χειρουγγική αντιμετώπιση αποτελεί τη μοναδική ριζική θεραπεία για την αποκατάσταση της βουβωνοκήλης, το πρώτο και πιο συχνό ερώτημα που θέτουν οι ασθενείς κατά την επίσκεψή τους στο ιατρείο είναι: «Ποια μέθοδος είναι καλύτερη; Η κλασική ανοιχτή επέμβαση ή η σύγχρονη λαπαροσκοπική;»

Η απάντηση δεν είναι μονολεκτική, καθώς κάθε μέθοδος έχει τις δικές της ενδείξεις. Ωστόσο, η εξέλιξη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής έχει αλλάξει δραματικά τα δεδομένα υπέρ της λαπαροσκόπησης. Ο Αν. Καθηγητής Χειρουργικής Δημήτρης Φιλίππου προχωρά σε μια αναλυτική σύγκριση των δύο τεχνικών για να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τα πλεονεκτήματα της καθεμίας.

1. Η Κλασική Ανοιχτή Αποκατάσταση (Τεχνική Lichtenstein)

Η ανοιχτή χειρουργική μέθοδος εφαρμόζεται για πολλές δεκαετίες και θεωρείται μια εξαιρετικά ασφαλής και δοκιμασμένη προσέγγιση.

• Η Διαδικασία: Ο χειρουργός πραγματοποιεί μια τομή περίπου 5-8 εκατοστών στη βουβωνική χώρα. Αφού εντοπίσει τον κηλικό σάκο, επαναφέρει το περιεχόμενό του (έντερο) πίσω στην κοιλιακή κοιλότητα. Στη συνέχεια, ενισχύει το εξασθενημένο μυϊκό τοίχωμα τοποθετώντας ένα συνθετικό πλέγμα, το οποίο καθηλώνεται με ράμματα.

• Τύπος Αναισθησίας: Μπορεί να πραγματοποιηθεί με γενική, ραχιαία (επισκληρίδιο) ή ακόμη και με τοπική αναισθησία σε ειδικές περιπτώσεις.

2. Η Σύγχρονη Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση (Τεχνικές TEP & TAPP)

Η λαπαροσκοπική χειρουργική προσεγγίζει την κήλη «εκ των έσω», προσφέροντας μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία αποκατάστασης χωρίς μεγάλες τομές. Πραγματοποιείται πάντα υπό γενική αναισθησία.

Υπάρχουν δύο βασικές λαπαροσκοπικές τεχνικές:

• TEP (Totally Extraperitoneal): Η επέμβαση γίνεται εξολοκλήρου στον χώρο κάτω από τους μύες, χωρίς ο χειρουργός να εισέλθει καθόλου μέσα στην κοιλιά (περιτοναϊκή κοιλότητα). Θεωρείται η πιο κομψή τεχνική, καθώς αποφεύγεται οποιαδήποτε επαφή με τα έντερα.

• TAPP (Transabdominal Preperitoneal): Ο χειρουργός εισέρχεται στην κοιλιακή κοιλότητα λαπαροσκοπικά, προσεγγίζει την κήλη, ανοίγει το εσωτερικό χιτώνιο (περιτόναιο), τοποθετεί το πλέγμα και το ξανακλείνει. Προτιμάται σε μεγάλες, παραμελημένες ή οσχεοβουβωνοκήλες.

Και στις δύο τεχνικές, η προσπέλαση γίνεται μέσα από 3 μικροσκοπικές οπές (0,5 έως 1 εκατοστό), από όπου εισάγεται μια κάμερα υψηλής ευκρίνειας και τα ειδικά μικροεργαλεία. Το πλέγμα τοποθετείται πίσω από τους μύες, λειτουργώντας σαν μια εσωτερική «τάπα» που συγκρατείται από την ίδια την πίεση της κοιλιάς.

3. Πίνακας Απευθείας Σύγκρισης

Χαρακτηριστικό	Ανοιχτή Μέθοδος (Lichtenstein)	Λαπαροσκοπική Μέθοδος (TEP / TAPP)
Μέγεθος Τομής	Μία τομή 5-8 εκ.	3 μικροσκοπικές οπές 0,5-1 εκ.
Μετεγχειρητικός Πόνος	Μέτριος έως έντονος (λόγω διατομής ιστών)	Ελάχιστος (δεν κόβονται μύες)
Χρόνος Νοσηλείας	1 ημέρα	Λίγες ώρες (One-Day Clinic)
Επιστροφή στην Εργασία	2 - 3 εβδομάδες	3 - 5 ημέρες
Άρση Βαρών / Γυμναστήριο	Μετά από 6 - 8 εβδομάδες	Μετά από 2 - 3 εβδομάδες
Κίνδυνος Χρόνιου Πόνου	Υψηλότερος (κίνδυνος παγίδευσης νεύρων)	Εξαιρετικά χαμηλός
Αμφίπλευρη Κήλη (Δεξιά & Αριστερά)	Απαιτεί δύο ξεχωριστές μεγάλες τομές	Αποκατάσταση και των δύο από τις ίδιες 3 οπές

4. Γιατί η Λαπαροσκόπηση Υπερέχει;

Η τοποθέτηση του πλέγματος από την εσωτερική πλευρά του τοιχώματος (οπισθομυϊκά) προσφέρει ένα τεράστιο μηχανικό πλεονέκτημα: όσο αυξάνεται η πίεση μέσα στην κοιλιά (βήχας, άρση βάρους), τόσο περισσότερο το πλέγμα πιέζεται πάνω στο μυϊκό τοίχωμα, σταθεροποιώντας το.

Επιπλέον, η αποφυγή μεγάλων τομών σημαίνει εκμηδενισμό των μετεγχειρητικών λοιμώξεων και των αιματωμάτων. Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι άριστο, καθώς οι μικρές οπές εξαφανίζονται εντελώς μετά από λίγους μήνες.

5. Πότε η Ανοιχτή Μέθοδος Παραμένει Απαραίτητη;

Παρά την ανωτερότητα της λαπαροσκόπησης, η ανοιχτή προσέγγιση είναι απαραίτητη σε ορισμένες κατηγορίες ασθενών:

• Ασθενείς με πολύ σοβαρά αναπνευστικά ή καρδιολογικά προβλήματα που δεν επιτρέπουν τη λήψη γενικής αναισθησίας.

• Ασθενείς που έχουν υποβληθεί στο παρελθόν σε πολλαπλά μεγάλα χειρουργεία στο κάτω μέρος της κοιλιάς (π.χ. προστατεκτομή), όπου οι έντονες εσωτερικές συμφύσεις καθιστούν τη λαπαροσκόπηση τεχνικά αδύνατη ή επικίνδυνη.

• Σε περιπτώσεις γιγαντιαίων, παραμελημένων οσχεοβουβωνοκηλών.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Πονάει το πλέγμα μετά τη λαπαροσκοπική επέμβαση; Όχι. Τα σύγχρονα πλέγματα είναι τρισδιάστατα, ελαφρού βάρους (lightweight) και κατασκευασμένα από απόλυτα βιοσυμβατά υλικά που ενσωματώνονται πλήρως από τον οργανισμό χωρίς να προκαλούν αίσθηση ξένου σώματος ή πόνο.

2. Αν έχω κήλη και στις δύο μεριές (αμφίπλευρη), πρέπει να κάνω δύο χειρουργεία; Με τη λαπαροσκοπική μέθοδο (TEP/TAPP) ο χειρουργός μπορεί να διορθώσει ταυτόχρονα και τη δεξιά και την αριστερή βουβωνοκήλη μέσα από τις ίδιες 3 μικροσκοπικές τρύπες, χωρίς να χρειαστούν επιπλέον τομές και χωρίς να αυξηθεί ο χρόνος ανάρρωσης του ασθενούς.

3. Ποια μέθοδος έχει μικρότερο κίνδυνο να ξαναβγεί η κήλη (υποτροπή); Όταν η επέμβαση εκτελείται από εξειδικευμένο χειρουργό, τα ποσοστά επιτυχίας και των δύο μεθόδων είναι εξαιρετικά υψηλά (άνω του 98%). Η λαπαροσκοπική μέθοδος υπερέχει κυρίως στην αντιμετώπιση των υποτροπών – δηλαδή όταν μια κήλη έχει ξαναβγεί μετά από παλαιότερο ανοιχτό χειρουργείο.

4. Πότε μπορώ να οδηγήσω και να επιστρέψω στο γραφείο μετά τη λαπαροσκόπηση; Η επιστροφή σε εργασία γραφείου γίνεται πολύ σύντομα, συνήθως σε 3 έως 5 ημέρες. Η οδήγηση επιτρέπεται μόλις ο ασθενής νιώσει απόλυτα ασφαλής να πατήσει απότομα το φρένο χωρίς ενοχλήσεις, συνήθως 4-5 ημέρες μετεγχειρητικά.

5. Μπορεί η βουβωνοκήλη να αντιμετωπιστεί με Laser; Όχι, δεν υπάρχει χρήση Laser για την κοπή ή τη σύγκλειση της κήλης. Ο όρος "Laser" χρησιμοποιείται μερικές φορές λανθασμένα από το κοινό για να περιγράψει τη λαπαροσκοπική ή τη ρομποτική χειρουργική, λόγω των μικρών τομών και της χρήσης high-tech εξοπλισμού και καμερών.

Για περισσότερες πληροφορίες

Λαπαροσκοπική ή Ανοιχτή Βουβωνοκήλη; Ποια είναι η Καλύτερη | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Υποτροπιάζουσα Βουβωνοκήλη: Γιατί εμφανίζεται ξανά και ποια η ένδειξη της λαπαροσκοπικής αποκατάστασης (TEP/TAPP) | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Υποτροπιάζουσα Βουβωνοκήλη: Αίτια & Λαπαροσκοπική Θεραπεία | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η βουβωνοκήλη αποτελεί την πιο συχνή κήλη του κοιλιακού τοιχώματος, με εκατομμύρια επεμβάσεις αποκατάστασης να διενεργούνται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Αν και η χρήση σύγχρονων συνθετικών πλεγμάτων έχει μειώσει δραματικά τα ποσοστά αποτυχίας, η υποτροπή –δηλαδή η επανεμφάνιση της κήλης στο ίδιο σημείο μετά από προηγούμενο χειρουργείο– παραμένει μια σημαντική χειρουργική πρόκληση.

Η αντιμετώπιση μιας υποτροπιάζουσας βουβωνοκήλης είναι ανατομικά και τεχνικά πολύ πιο σύνθετη από την αρχική επέμβαση. Η ύπαρξη ουλώδους ιστού (ουλής) από το πρώτο χειρουργείο αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών εάν χρησιμοποιηθεί η ίδια χειρουργική οδός. Ο Αν. Καθηγητής Χειρουργικής Δημήτρης Φιλίππου εξηγεί γιατί αποτυγχάνει μια επέμβαση βουβωνοκήλης και αναδεικνύει την απόλυτη ανωτερότητα της λαπαροσκοπικής προσέγγισης (TEP/TAPP) στην επανεπέμβαση.

1. Επιδημιολογία και τα Αίτια της Υποτροπής

Τα ποσοστά υποτροπής μετά από μια πρωτοπαθή αποκατάσταση βουβωνοκήλης κυμαίνονται πλέον μεταξύ 1% και 5% όταν χρησιμοποιείται πλέγμα, ενώ μπορεί να ξεπεράσουν το 10-15% σε παλαιότερες τεχνικές ραμμάτων (χωρίς πλέγμα).

Η αποτυχία της πρώτης επέμβασης και η εμφάνιση της υποτροπής οφείλονται σε έναν συνδυασμό παραγόντων, οι οποίοι ταξινομούνται σε:

Α. Τεχνικά Σφάλματα (Κατά τη διάρκεια του πρώτου χειρουργείου)

• Ανεπαρκές μέγεθος πλέγματος: Το πλέγμα που τοποθετήθηκε ήταν μικρότερο από όσο χρειαζόταν, με αποτέλεσμα να μην καλύπτει επαρκώς όλα τα ευάλωτα σημεία της βουβωνικής χώρας (στόμια).

• Μετατόπιση ή συρρίκνωση του πλέγματος: Εάν το πλέγμα δεν καθηλώθηκε σωστά, μπορεί να μετατοπιστεί (μεταναστεύσει) λόγω των πιέσεων της κοιλιάς, ή να συρρικνωθεί (να μαζέψει) με την πάροδο του χρόνου, αφήνοντας ακάλυπτο το χάσμα.

• Ατελής αναγνώριση των κηλικών στομίων: Παράλειψη αναγνώρισης μιας συνυπάρχουσας κήλης (π.χ. ο χειρουργός διόρθωσε την λοξή βουβωνοκήλη αλλά παρέλειψε μια μηροκήλη ή μια ευθεία βουβωνοκήλη στο ίδιο σημείο).

Β. Παράγοντες του Ασθενούς (Βιολογία & Καθημερινότητα)

• Αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση: Χρόνιος βήχας (σε βαρείς καπνιστές ή ασθενείς με ΧΑΠ), χρόνια δυσκοιλιότητα, υπερπλασία του προστάτη (που προκαλεί έντονη προσπάθεια κατά την ούρηση) ή παχυσαρκία.

• Κακή ποιότητα ιστών: Διαταραχές στη σύνθεση του κολλαγόνου (βιολογική αδυναμία των ιστών να συγκρατήσουν το πλέγμα).

• Λοίμωξη του τραύματος: Εάν μετά το πρώτο χειρουργείο παρουσιάστηκε επιμόλυνση του πλέγματος, ο σχηματισμός σωστού συνδετικού ιστού διαταράσσεται, οδηγώντας σε αποτυχία της πλαστικής.

• Πρώιμη επιστροφή σε βαριά σωματική κόπωση ή άρση βαρών προτού ενσωματωθεί το πλέγμα.

2. Ανατομία και Παθοφυσιολογία της Υποτροπής

Η βουβωνική χώρα περιλαμβάνει ένα ευάλωτο ανατομικό παράθυρο που ονομάζεται μυοπεκτινιαίο στόμιο του Fruchaud. Από αυτό το παράθυρο μπορούν να προβάλουν τρεις τύποι κήλης: η λοξή βουβωνοκήλη, η ευθεία βουβωνοκήλη και η μηροκήλη.

Όταν μια κήλη υποτροπιάζει, το περιεχόμενο της κοιλιάς (έντερο ή επίπλουν) βρίσκει δίοδο είτε γλιστρώντας δίπλα από το παλιό πλέγμα, είτε μέσα από ένα νέο χάσμα που δημιουργήθηκε λόγω της ατροφίας των γύρω μυών.

3. Κλινική Εικόνα και Διάγνωση

Τα συμπτώματα της υποτροπιάζουσας βουβωνοκήλης είναι παρόμοια με αυτά της αρχικής:

• Επανεμφάνιση της διόγκωσης (μάζας) στη βουβωνική χώρα ή στο όσχεο, η οποία μπορεί να είναι πιο σκληρή και επώδυνη λόγω των παλαιών συμφύσεων.

• Πόνος, τράβηγμα ή αίσθημα καύσου που επιδεινώνεται με την ορθοστασία, το περπάτημα ή την άρση βάρους.

Διάγνωση:

Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση. Ωστόσο, στην υποτροπή, ο απεικονιστικός έλεγχος με Δυναμικό Υπερηχογράφημα (υπό πίεση/Valsalva) ή Μαγνητική Τομογραφία (MRI) είναι εξαιρετικά χρήσιμος, καθώς επιτρέπει στον χειρουργό να χαρτογραφήσει τη θέση της νέας κήλης σε σχέση με το προηγούμενο πλέγμα.

4. Γιατί η Λαπαροσκόπηση (TEP/TAPP) είναι  Ενδεδειγμένη Λύση στην Υποτροπή;

Αυτή είναι η πιο κρίσιμη χειρουργική απόφαση. Εάν η πρώτη επέμβαση έγινε με την κλασική ανοιχτή μέθοδο (τομή στη βουβωνική χώρα, π.χ. τεχνική Lichtenstein), η περιοχή εκεί είναι γεμάτη με σκληρό, ινώδη ουλώδη ιστό (συμφύσεις).

Εάν ο χειρουργός προσπαθήσει να ξαναμπεί από το ίδιο σημείο (ανοιχτά):

• Η ανατομία είναι πλήρως αλλοιωμένη.

• Υπάρχει πολύ υψηλός κίνδυνος κάκωσης των νεύρων της περιοχής (προκαλώντας μόνιμο, χρόνιο μετεγχειρητικό πόνο - inguinodynia).

• Υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού των αγγείων των όρχεων (σπερματικών αγγείων) ή του σπερματικού πόρου.

Η Λαπαροσκοπική Προσέγγιση:

Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση –είτε με την εξωπεριτοναϊκή μέθοδο (TEP) είτε με τη διακοιλιακή μέθοδο (TAPP)– προσεγγίζει την κήλη από την πίσω πλευρά (οπισθοπεριτοναϊκά).

Πρόκειται για μια εντελώς «παρθένα» ανατομική περιοχή, η οποία δεν έχει επηρεαστεί από το προηγούμενο ανοιχτό χειρουργείο. Ο χειρουργός:

1. Αποφεύγει πλήρως τον ουλώδη ιστό της παλαιάς τομής.

2. Παρασκευάζει με ασφάλεια τα ανατομικά στοιχεία χωρίς κίνδυνο για τα νεύρα ή τον όρχη.

3. Τοποθετεί ένα νέο, μεγάλο τρισδιάστατο πλέγμα πίσω από τους μύες, καλύπτοντας ολόκληρο το μυοπεκτινιαίο στόμιο (αρχή της «υδραυλικής πίεσης» - η πίεση της κοιλιάς κρατά το πλέγμα στη θέση του αντί να το σπρώχνει προς τα έξω).

Εάν το πρώτο χειρουργείο είχε γίνει λαπαροσκοπικά, τότε η υποτροπή μπορεί να αντιμετωπιστεί είτε ανοιχτά, αλλάζοντας το ανατομικό επίπεδο.

5. Μετεγχειρητική Πορεία και Πρόληψη

Μετά τη λαπαροσκοπική αποκατάσταση της υποτροπής, ο ασθενής κινητοποιείται άμεσα, νιώθει ελάχιστο πόνο και παίρνει εξιτήριο την ίδια ημέρα.

Για την αποφυγή νέας υποτροπής, είναι απαραίτητο:

• Να αντιμετωπιστούν οι προδιαθεσικοί παράγοντες (ρύθμιση της δυσκοιλιότητας, θεραπεία του προστάτη, διακοπή του καπνίσματος).

• Να αποφευχθεί αυστηρά η άρση βαρών άνω των 5 κιλών για 6-8 εβδομάδες.

FAQ

1. Αν η βουβωνοκήλη μου υποτροπίασε μια φορά, σημαίνει ότι θα ξανασυμβεί σίγουρα; Όχι. Εάν η επανεπέμβαση γίνει λαπαροσκοπικά (από την πίσω πλευρά) με τη σωστή τοποθέτηση ενός μεγάλου, κατάλληλου πλέγματος, τα ποσοστά επιτυχίας είναι εξαιρετικά υψηλά και η πιθανότητα δεύτερης υποτροπής πέφτει κάτω από το 1-2%.

2. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ TEP και TAPP; Στην τεχνική TEP (Totally Extraperitoneal), ο χειρουργός εργάζεται αποκλειστικά μέσα στο κοιλιακό τοίχωμα, χωρίς να εισέλθει καθόλου μέσα στην κοιλιά (περιτοναϊκή κοιλότητα). Στην τεχνική TAPP (Transabdominal Preperitoneal), ο χειρουργός μπαίνει μέσα στην κοιλιά, ανοίγει το περιτόναιο, τοποθετεί το πλέγμα και το ξανακλείνει. Και οι δύο μέθοδοι είναι εξαιρετικές, με την TEP να προτιμάται συχνά επειδή δεν έρχεται σε επαφή με τα έντερα.

3. Τι είναι ο χρόνιος μετεγχειρητικός πόνος (inguidodynia) και πώς συνδέεται με την υποτροπή; Είναι ένας επίμονος πόνος στη βουβωνική χώρα που διαρκεί πάνω από 3-6 μήνες μετά το χειρουργείο. Οφείλεται συνήθως σε παγίδευση ή τραυματισμό κάποιου νεύρου από ράμματα ή clips κατά την ανοιχτή επέμβαση. Η λαπαροσκοπική προσέγγιση της υποτροπής μειώνει δραματικά αυτόν τον κίνδυνο, καθώς τα νεύρα δεν προσεγγίζονται άμεσα.

4. Μπορεί να αφαιρεθεί το παλιό πλέγμα κατά τη διάρκεια του νέου χειρουργείου; Γενικά, η αφαίρεση του παλιού πλέγματος αποφεύγεται, καθώς αυτό έχει ενσωματωθεί πλήρως στους ιστούς και η βίαιη αποκόλλησή του μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καταστροφές σε αγγεία και νεύρα. Το νέο πλέγμα τοποθετείται σε διαφορετικό, βαθύτερο επίπεδο (πίσω από τους μύες), αφήνοντας το παλιό πλέγμα ανέπαφο.

5. Πόσο καιρό μετά την επέμβαση υποτροπής μπορώ να επιστρέψω στη δουλειά μου; Εάν κάνετε δουλειά γραφείου, μπορείτε να επιστρέψετε σε 3-4 ημέρες. Εάν η εργασία σας απαιτεί χειρωνακτική εργασία ή άρση βάρους, θα πρέπει να περιμένετε τουλάχιστον 4 έως 6 εβδομάδες και να επιστρέψετε προοδευτικά, πάντα σε συνεννόηση με τον χειρουργό σας.

Για περισσότερες πληροφορίες

Υποτροπιάζουσα Βουβωνοκήλη: Αίτια & Λαπαροσκοπική Θεραπεία | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα