Εντερικά Συρίγγια: Αίτια, Παθογένεια, Κλινική Εικόνα και Σύγχρονη Αντιμετώπιση | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Τα εντερικά συρίγγια συνιστούν μία από τις πιο περίπλοκες, σοβαρές και κλινικά απαιτητικές καταστάσεις στη χειρουργική παθολογία. Ως εντερικό συρίγγιο ορίζεται η παθολογική, μη φυσιολογική επικοινωνία (ένα «τούνελ») μεταξύ του αυλού του λεπτού ή του παχέος εντέρου και ενός άλλου κοίλου οργάνου (όπως η κύστη ή ο κόλπος) ή απευθείας με το δέρμα της κοιλιακής χώρας (εντεροδερματικό συρίγγιο).

Η εμφάνιση ενός εντερικού συριγγίου προκαλεί σοβαρή ανατροπή στην ποιότητα ζωής του ασθενούς, συνοδεύεται από απώλεια υγρών, ηλεκτρολυτών και θρεπτικών συστατικών, προκαλεί εκτεταμένες, επώδυνες δερματικές βλάβες και ενέχει υψηλό κίνδυνο σοβαρών σηπτικών επεισοδίων. Η διαχείρισή τους απαιτεί υψηλή κλινική εμπειρία, πολυεπιστημονική συνεργασία (χειρουργών, γαστρεντερολόγων, κλινικών διαιτολόγων) και εξατομικευμένη στρατηγική.

Τι Είναι τα Εντερικά Συρίγγια και Πώς Ταξινομούνται;

Τα συρίγγια διακρίνονται ανάλογα με την ανατομική τους πορεία, την προέλευσή τους και τον όγκο της εκροής τους. Η κατάλληλη ταξινόμηση αποτελεί τον οδηγό για τη θεραπευτική προσέγγιση.

Α. Ανατομική Ταξινόμηση

• Εντεροδερματικά: Επικοινωνία μεταξύ εντέρου και δέρματος (η πιο κοινή και δραματική μορφή, με συνεχή εκροή εντερικού περιεχομένου εξωτερικά).

• Εντεροεντερικά: Επικοινωνία μεταξύ δύο τμημάτων του εντέρου.

• Εντεροκοπικά / Εντεροκολπικά / Εντεροκυστικά: Επικοινωνία του εντέρου με το παχύ έντερο, τον κόλπο ή την ουροδόχο κύστη αντίστοιχα.

Β. Ταξινόμηση Βάσει του Όγκου Εκροής (Output)

• Χαμηλής ροής (Low-output): Εκροή μικρότερη από 200 ml ημερησίως.

• Mεσαίας ροής (Moderate-output): Εκροή μεταξύ 200 και 500 ml ημερησίως.

• Υψηλής ροής (High-output): Εκροή μεγαλύτερη από 500 ml ημερησίως (συνήθως προέρχονται από το εγγύς λεπτό έντερο και συνοδεύονται από βαριές διαταραχές ηλεκτρολυτών και αφυδάτωση).

Αίτια και Παθογένεια: Πώς Δημιουργούνται;

Τα εντερικά συρίγγια χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες ανάλογα με την αιτιολογία τους: τα μετεγχειρητικά (που αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα, περίπου 75-85%) και τα εκ των έσω (αυθόρμητα).

Α. Ιατρογενή / Μετεγχειρητικά Αίτια (75-85%)

• Αναστομωτική Διαφυγή: Η πιο συχνή αιτία. Η διαφυγή από μια χειρουργική ένωση οδηγεί σε τοπικό απόστημα, το οποίο στη συνέχεια διαβρώνει το κοιλιακό τοίχωμα ή γειτονικά όργανα, σχηματίζοντας συρίγγιο.

• Άμεσος Τραυματισμός: Ακούσια κάκωση ή διάτρηση του εντέρου κατά τη διάρκεια δύσκολης χειρουργικής επέμβασης (π.χ. λύση συμφύσεων).

• Ακτινοθεραπεία: Η χρόνια ισχαιμία και ίνωση ιστών σε ασθενείς με ιστορικό ακτινοβολίας πυέλου προκαλεί καθυστερημένη νέκρωση και σχηματισμό συριγγίων μήνες ή χρόνια μετά.

Β. Αυτόματα / Παθολογικά Αίτια (15-25%)

• Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου (IBD): Η νόσος Crohn αποτελεί κλασική αιτία αυτόνομου σχηματισμού εντεροεντερικών ή περιεδρικών συριγγίων λόγω των διαβρωτικών, διαφραγματικών φλεγμονών.

• Εκκολπωματίτιδα: Η ρήξη εκκολπώματος του παχέος εντέρου μπορεί να δημιουργήσει απόστημα που οδηγεί σε συρίγγιο προς την κύστη ή το δέρμα.

• Κακοήθειες: Η ανάπτυξη όγκων στο γαστρεντερικό σωστό μπορεί να προκαλέσει νέκρωση του τοιχώματος και διάτρηση.

• Τραύματα: Διαπεραστικά τραύματα κοιλίας (τραύματα από μαχαίρι ή πυροβόλο όπλο).

Κλινική Εικόνα και Σηπτώματα

Η κλινική εκδήλωση ενός εντερικού συριγγίου εξαρτάται από την ανατομική του θέση και τον όγκο της εκροής.

• Εκροή Υγρού από το Τραύμα: Η εμφάνιση εντερικού περιεχομένου, χολής ή κοπρανωδών μαζών από το χειρουργικό τραύμα ή από παροχέτευση αποτελεί το βασικότερο διαγνωστικό σημείο.

• Έντονος Τοπικός Ερεθισμός και Δερματίτιδα: Τα πεπτικά ένζυμα που περιέχονται στο λεπτό εντερικό υγρό καταστρέφουν επιθετικά το δέρμα γύρω από το στόμιο του συριγγίου, προκαλώντας επώδυνα, βαθιά χημικά εγκαύματα και έλκη.

• Συμπτώματα Σήψης: Πυρετός, ρίγος, τοπική ερυθρότητα, πόνος και διόγκωση υποδεικνύουν την παρουσία ενδοκοιλιακού αποστήματος.

• Αφυδάτωση και Υποθρεψία: Στα συρίγγια υψηλής ροής, η απώλεια τεράστιων ποσοτήτων υγρών, ενζύμων και θρεπτικών συστατικών οδηγεί σε ταχεία απώλεια βάρους, μυϊκή αδυναμία, ηλεκτρολυτικές διαταραχές και καχεξία.

Διαγνωστική Προσέγγιση

Η πλήρης χαρτογράφηση του συριγγίου είναι απαραίτητη προτού σχεδιαστεί οποιαδήποτε θεραπευτική ή χειρουργική παρέμβαση:

• Αξονική Τομογραφία Κοιλίας με Ενδοφλέβιο και Από Στόματος Σκιαγραφικού: Επιβεβαιώνει την ύπαρξη αποστημάτων, εντοπίζει την πηγή του συριγγίου και αξιολογεί την κατάσταση της κοιλιακής κοιλότητας.

• Συριγγογραφία: Άμεση έγχυση υδατοδιαλυτού σκιαγραφικού υλικού στο εξωτερικό στόμιο του συριγγίου υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο, για να αποκαλυφθεί η πορεία του και η σύνδεσή του με τον εντερικό αυλό.

• Ενδοσκόπηση / Κολονοσκόπηση: Για την εκτίμηση της εσωτερικής κατάστασης του εντερικού βλεννογόνου και τον αποκλεισμό υποκείμενης νόσου (όπως κακοήθεια ή νόσος Crohn).

5. Θεραπεία και Στρατηγική Διαχείρισης

Η αντιμετώπιση των εντερικών συριγγίων αποτελεί μακροχρόνια διαδικασία και ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια:

Στάδιο 1: Σταθεροποίηση και Έλεγχος της Σήψης (Resuscitation)

Άμεση χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών, διόρθωση ηλεκτρολυτικών διαταραχών, χορήγηση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος και χειρουργική ή ακτινολογική παροχέτευση τυχόν συνοδών αποστημάτων.

Στάδιο 2: Προστασία του Δέρματος και Έλεγχος της Εκροής (Control)

Χρήση εξειδικευμένων στομικών υλικών, φροντίδα τραύματος και προστασία του περιεχόμενου δέρματος από τα καυστικά πεπτικά ένζυμα. Χορήγηση φαρμάκων (π.χ. αναστολείς αντλίας πρωτονίων, αντιδιαρροϊκά) για τη μείωση του όγκου της εκροής.

Στάδιο 3: Υποστηρικτική Θρέψη (Nutritional Support)

Η επαρκής θρέψη είναι καθοριστική για να κλείσει το συρίγγιο. Προτιμάται η εντερική θρέψη (μέσω ειδικού ρινογαστρικού καθετήρα ή νηστιδοκαθετήρα πέρα από το συρίγγιο) ή η ολική παρεντερική διατροφή (TPN) εάν το συρίγγιο είναι υψηλής ροής.

Στάδιο 4: Οριστική Θεραπεία (Χειρουργική Επέμβαση)

Ένα μεγάλο ποσοστό των συριγγίων (περίπου 30-50%) κλείνει αυτόματα εντός 4 έως 6 εβδομάδων, εφόσον ελεγχθεί η λοίμωξη και βελτιωθεί η θρέψη του ασθενούς. Εάν το συρίγγιο δεν κλείσει, απαιτείται χειρουργική επέμβαση:

• Εκτομή του τμήματος του εντέρου που φέρει το συρίγγιο.

• Καθαρισμός των συμφύσεων και νέα αναστομώση (ή δημιουργία προσωρινής στομίας).

Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)

1. Τι ακριβώς είναι ένα εντερικό συρίγγιο; Είναι μια παθολογική, ανώμαλη επικοινωνία (σωλήνας) μεταξύ του εσωτερικού του εντέρου και του δέρματος ή άλλων οργάνων.

2. Ποια είναι η συχνότερη αιτία εμφάνισής τους; Σε ποσοστό έως και 85%, οφείλονται σε μετεγχειρητικές επιπλοκές, κυρίως σε αναστομωτική διαφυγή ή σε τραυματισμό του εντέρου.

3. Ποια είναι τα κύρια συμπτώματα; Εκροή εντερικού υγρού ή κοπράνων από το χειρουργικό τραύμα, σοβαρός ερεθισμός του δέρματος, πυρετός, αφυδάτωση και αδυναμία.

4. Κλείνουν μόνα τους τα εντερικά συρίγγια; Πολλά συρίγγια (30-50%) κλείνονται αυτόματα με κατάλληλη διατροφική υποστήριξη, αντιβιοτικά και φροντίδα εντός 1-2 μηνών, εφόσον δεν υπάρχουν εμπόδια.

5. Πώς προστατεύεται το δέρμα γύρω από το συρίγγιο; Με τη χρήση ειδικών φροντίδων τραυμάτων, προστατευτικών αλοιφών και συσκευών συλλογής υγρών που εμποδίζουν τα πεπτικά ένζυμα να κάψουν το δέρμα.

6. Ποιος είναι ο ρόλος της διατροφής στη θεραπεία; Είναι ζωτικής σημασίας· ο οργανισμός χρειάζεται υψηλά αποθέματα πρωτεϊνών και ενέργειας για να επουλώσει τον ιστό. Συχνά απαιτείται παρεντερική (ενδοφλέβια) διατροφή.

7. Πότε απαιτείται χειρουργική επέμβαση; Όταν το συρίγγιο δεν κλείσει αυτόματα μετά από 6-8 εβδομάδες συντηρητικής θεραπείας, ή όταν υπάρχει απόφραξη, ξένο σώμα, κακοήθεια ή ενεργός φλεγμονή (όπως στη νόσο Crohn).

8. Μπορεί η νόσος Crohn να προκαλέσει συρίγγια; Ναι, αποτελεί μια από τις βασικές παθολογικέςαιτίες  δημιουργίας συριγγίων λόγω της χρόνιας διαβρωτικής φλεγμονής του εντέρου.

9. Πώς γίνεται η διάγνωση; Με αξονική τομογραφία (CT) κοιλίας, συριγγογραφία (σκιαγραφική απεικόνιση) και ενδοσκόπηση.

10. Πόσο διαρκεί η ανάρρωση; Η πορεία εξαρτάται από τον τύπο του συριγγίου· μπορεί να κυμανθεί από μερικές εβδομάδες συντηρητικής θεραπείας έως πολλούς μήνες εάν απαιτηθεί χειρουργική αποκατάσταση.

Για περισσότερες πληροφορίες

Εντερικά Συρίγγια: Αίτια, Επιπλοκές & Θεραπευτικές Επιλογές | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα

Στριχτουροπλαστική (Stricturoplasty): Η Σωτήρια Εναλλακτική της Εκτομής στη Νόσο Crohn | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Η Νόσος Crohn αποτελεί μια χρόνια, ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του πεπτικού σωλήνα που χαρακτηρίζεται από διακοπτόμενες εξάρσεις και υφέσεις, με δυνατότητα προσβολής οποιουδήποτε τμήματος από το στόμα έως τον πρωκτό. Σε αντίθεση με την ελκώδη κολίτιδα, η φλεγμονή στη νόσο Crohn είναι διατραχική (transmural), επηρεάζοντας ολόκληρο το πάχος του εντερικού τοιχώματος. Η μακροχρόνια, χρόνια φλεγμονή οδηγεί αναπόφευκτα σε εναπόθεση κολλαγόνου, υπερτροφία του μυϊκού χιτώνα και σχηματισμό ινωτικών στενώσεων.

Οι στενώσεις αυτές προκαλούν συμπτώματα χρόνιας εντερικής απόφραξης, όπως κοιλιακό άλγος, μετεωρισμό, ναυτία, εμέτους και απώλεια βάρους. Ιστορικά, η αντιμετώπιση των συμπτωματικών στενώσεων του λεπτού εντέρου στηριζόταν αποκλειστικά στις εντερικές εκτομές. Ωστόσο, δεδομένου ότι η νόσος Crohn έχει υψηλά ποσοστά υποτροπής (συχνά στην περιοχή της αναστόμωσης), οι πολλαπλές εκτομές οδηγούσαν μοιραία σε μακροχρόνια απώλεια εντερικού μήκους και τελικά στο φοβερό σύνδρομο βραχέος εντέρου.

Η στριχτουροπλαστική ή στενοπλαστική ή πλαστική αποκατάσταση των στενώσεων (stricturoplasty) αναδύθηκε ως μια ασφαλής, αποτελεσματική και θεμελιωδώς συντηρητική χειρουργική τεχνική που διατηρεί το μήκος του εντέρου, αποσυμφορώντας τον αυλό χωρίς να απαιτείται αφαίρεση υγιούς ή πάσχοντος εντερικού ιστού, εκτός από τα όρια της ίδιας της στένωσης.

Παθοφυσιολογία και Ενδείξεις Εφαρμογής

Η δημιουργία μιας στένωσης στο λεπτό έντερο οφείλεται είτε σε ενεργό φλεγμονή (οιδηματώδης, αναστρέψιμη με φαρμακευτική αγωγή) είτε σε χρόνια ίνωση (σταθερή, μη αναστρέψιμη δομική βλάβη). Η στριχτουροπλαστική ενδείκνυται αποκλειστικά για τις καλοήθεις, ινωτικές στενώσεις του λεπτού εντέρου (νηστιδο-ειλεού).

Κυριότερες Κλινικές Ενδείξεις:

• Πολλαπλές στενώσεις του λεπτού εντέρου: Η κλασική ένδειξη για την αποφυγή εκτεταμένων εκτομών.

• Ιστορικό προηγούμενων εντερικών εκτομών: Ασθενείς που έχουν ήδη υποβληθεί σε χειρουργεία και διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου βραχέος εντέρου.

• Μακρές στενώσεις ή στενώσεις επί εδάφους υποτροπιάζουσας νόσου: Όπου η εκτομή θα άφηνε ανεπαρκές εντερικό μήκος για την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών.

• Στενώσεις κοντά σε προηγούμενες αναστομώσεις: Οι λεγόμενες αναστομωτικές στενώσεις.

Απόλυτες Αντενδείξεις:

• Οξεία φλεγμονή με ενεργό πνιγμονή, ελεύθερη διάτρηση ή εκτεταμένη σηψαιμία.

• Παρουσία ενεργών, πολλαπλών ενδοκοιλιακών αποστημάτων που δεν έχουν παροχετευθεί.

• Υποψία ή επιβεβαίωση δυσπλασίας / κακοήθειας επί εδάφους χρόνιας φλεγμονής (αδενοκαρκίνωμα λεπτού εντέρου).

• Σοβαρός υποσιτισμός (υπολευκωματιαιμία < 2 g/dL) που καθυστερεί την επούλωση, αν και αυτό αποτελεί σχετική αντενδείξη που διορθώνεται προεγχειρητικά.

Κλασικές Χειρουργικές Τεχνικές Στριχτουροπλαστικής

Η φιλοσοφία όλων των τεχνικών βασίζεται στην τροποποίηση της γεωμετρίας του εντερικού τοιχώματος: η τομή γίνεται στον επιμήκη άξονα (κατά μήκος της στένωσης) και η συρραφή γίνεται στον εγκάρσιο άξονα, αυξάνοντας έτσι δραστικά τη διάμετρο του αυλού.

1. Τεχνική Heineke-Mikulicz (Για στενώσεις μήκους έως 10 εκατοστά)

• Περιγραφή: Η επέμβαση ξεκινά με την ανάδειξη και τον σχολαστικό έλεγχο του πάσχοντος τμήματος. Διενεργείται διαμήκης τομή (longitudinal incision) πάνω από την περιοχή της στένωσης, η οποία εκτείνεται περίπου 1-2 εκατοστά σε υγιή ιστό εκατέρωθεν αυτής, διαμέσου της αντιμεσεντερικής χάλασης.

• Συρραφή: Η τομή συρράπτεται εγκάρσια (transversely) σε μία ή δύο στρώσεις με απορροφήσιμα ράμματα (π.χ. PDS 3-0 ή Vicryl). Η κίνηση αυτή μετατρέπει μια στενή, αποφραγμένη περιοχή σε έναν φαρδύ, ευρύχωρο αυλό.

• Πλεονεκτήματα: Εξαιρετικά απλή στην εκτέλεση, ελάχιστος χρόνος επέμβασης, ιδανική για μεμονωμένες, μικρού μήκους στενώσεις.

2. Τεχνική Finney (Για στενώσεις μήκους 10 έως 25 εκατοστά)

• Περιγραφή: Χρησιμοποιείται για μακρύτερες στενώσεις όπου η τεχνική Heineke-Mikulicz θα δημιουργούσε υπερβολική γωνίωση ή τάση. Το πάσχον τμήμα διπλώνεται σε σχήμα "U".

• Συρραφή: Διενεργείται μακρά διαμήκης τομή κατά μήκος της αντιμεσεντερικής συνοδού πλευράς και των δύο σκελών του "U". Τα οπίσθια χείλη αναστομώνονται με συνεχή ή χωριστά ράμματα, και στη συνέχεια κλείνονται τα πρόσθια χείλη, δημιουργώντας μια φαρδιά πλευροπλευρική αναστόμωση.

• Πλεονεκτήματα: Επιτρέπει τη διεύρυνση μεγαλύτερων τμημάτων του εντέρου χωρίς την ανάγκη εκτομής.

3. Τεχνική Michelassi (Non-isohemical Stricturoplasty για πολύ μακρές στενώσεις)

• Περιγραφή: Εφαρμόζεται σε εκτεταμένες στενώσεις του τελικού ειλεού που υπερβαίνουν τα 25-30 εκατοστά. Το έντερο διπλώνεται στα δύο (side-to-side isoperistaltic stricturoplasty) και δημιουργείται μια εκτεταμένη πλευροπλευρική αναστόμωση μήκους ίσου με το πάσχον τμήμα.

• Πλεονεκτήματα: Αποφεύγει την πλήρη απώλεια εντερικού ιστού σε ασθενείς με εκτεταμένη ινωτική νόσο του τελικού ειλεού.

Διεγχειρητική Ασφάλεια, Επιπλοκές και Μετεγχειρητική Παρακολούθηση

Η ασφάλεια της στριχτουροπλαστικής εξαρτάται από τη σωστή επιλογή των ασθενών και την άψογη τεχνική εκτέλεση.

Διεγχειρητικές Προφυλάξεις:

• Αποκλεισμός Κακοήθειας: Σε περιπτώσεις αμφιβολίας, διενεργείται ταχεία βιοψία (frozen section) ή τοπική εκτομή, καθώς οι ινωτικές στενώσεις μπορεί σπάνια να κρύβουν δυσπλασία.

• Αιμάτωση: Η βάση του μεσεντερίου πρέπει να είναι άθικτη και η αιμάτωση των χειλέων της τομής εξαιρετική.

• Αποφυγή Τάσης: Η συρραφή δεν πρέπει ποτέ να γίνεται υπό τάση.

Μετεγχειρητικές Επιπλοκές:

• Αναστομωτική Διαφυγή (Anastomotic Leak): Η σοβαρότερη επιπλοκή, η οποία αντιμετωπίζεται είτε συντηρητικά είτε με επανεπεμβάσεις ανάλογα με την κλινική εικόνα της περιτονίτιδας.

• Αιμορραγία από τη γραμμή συρραφής: Συνήθως ελέγχεται ενδοσκοπικά ή με επανασυρραφή εάν είναι πρώιμη και μαζική.

• Ενδοκοιλιακό Απόστημα: Απαιτεί υπερηχογραφικά ή αξονικά καθοδηγούη παροχέτευση.

• Υποτροπή της Νόσου: Σημειώνεται ότι η υποτροπή της νόσου Crohn εμφανίζεται συχνότερα στα περιθώρια των στενώσεων ή σε νέα τμήματα του εντέρου και όχι αναγκαστικά ακριβώς επάνω στη θέση της παλιάς στριχτουροπλαστικής.

Μετεγχειρητική Διαχείριση:

Η έγκαιρη κινητοποίηση, η σταδιακή επανασίτιση μόλις αποκατασταθεί η εντερική λειτουργία και η στενή συνεργασία με γαστρεντερολόγο για την έναρξη κατάλληλης ανοσοτροποποιητικής ή βιολογικής θεραπείας διασφαλίζουν τη μακροπρόθεσμη επιτυχία και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)

1. Τι ακριβώς είναι η στριχτουροπλαστική; Είναι μια χειρουργική τεχνική διεύρυνσης του εντερικού αυλού που έχει στενώσει λόγω ίνωσης, χωρίς να αφαιρείται τμήμα του εντέρου.

2. Σε ποιους ασθενείς με νόσο Crohn εφαρμόζεται; Εφαρμόζεται σε ασθενείς που εμφανίζουν ινωτικές, καλοήθεις στενώσεις στο λεπτό έντερο, ειδικά όταν υπάρχει κίνδυνος πολλαπλών εκτομών.

3. Αποφεύγεται οριστικά η αφαίρεση εντέρου με αυτή τη μέθοδο; Στις περιοχές όπου εφαρμόζεται, αποτρέπεται η εκτομή, διατηρώντας πολύτιμο εντερικό μήκος και προστατεύοντας από το σύνδρομο βραχέος εντέρου.

4. Είναι ασφαλής επέμβαση; Ναι, έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ασφαλής και αποτελεσματική, με χαμηλά ποσοστά επιπλοκών όταν εκτελείται από έμπειρο χειρουργό σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς.

5. Υπάρχει πιθανότητα υποτροπής της στενώσης στη θέση της επέμβασης; Η υποτροπή ακριβώς πάνω στη γραμμή της στριχτουροπλαστικής είναι σπάνια, αν και η νόσος Crohn μπορεί να εμφανίσει ενεργότητα σε άλλα σημεία του εντέρου.

Για περισσότερες πληροφορίες

Στριχτουροπλαστική στη Νόσο Crohn: Διάκριση & Οφέλη | Δημήτρης Φιλίππου | Αν. Καθηγητής - Χειρουργός

Ο Δημήτριος Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του.

Επικοινωνία & Προγραμματισμός Ραντεβού: Η έγκαιρη διάγνωση και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου είναι το κλειδί για την ταχεία ανάρρωση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής σας. Μην επιτρέπετε στο πρόβλημα να χρονίζει και μην αναβάλλετε την εξέτασή σας λόγω φόβου ή αμηχανίας. Ο εξειδικευμένος χειρουργός Δημήτρης Φιλίππου και η ομάδα του βρίσκονται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρουν εξατομικευμένες λύσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Για να ενημερωθείτε αναλυτικά και να προγραμματίσετε το ραντεβού σας καλέστε: 210-7256519

Περισσότερα